วิ่ง​อย่างต่อเนื่อง

พวกคุณ​เห็น​วู​ล์​ซีย์​บ้าง​ไหม​? เธอ​เป็น​สัตว์​หู​ยาว​น่ะ​... ฉัน​ใช้เวลา​ตั้ง​นาน​กว่า​จะ​จับ​เธอ​เข้า​กรง​ได้​ เฮ้อ​... เธอ​หนี​ออก​ไป​อีกแล้ว​ได้​ยังไง​กัน​...?

เดี๋ยว​นะ​...? สัตว์​หู​ยาว​นั่น​เป็น​ของ​คุณ​เหรอ​?!

ชะ​-​ใช่​! ฉัน​ชื่อ​อา​ตู้​ เป็น​ศิษย์​เทียน​ซือ​จาก​อู่​หลิง​... วู​ล์​ซีย์​เป็น​หัวข้อ​วิจัย​จบ​ของ​ฉัน​เอง​! ถ้า​เธอ​หาย​ไป​ล่ะ​ก็​ ฉัน​คง​ต้อง​เลื่อน​การ​จบ​ออก​ไป​อีก​ปี​... เป็น​ปี​ที่สี่​แล้ว​นะ​!

แน่นอน​สิ​ ที่นั่น​มีธรรม​ชาติ​สมบูรณ์​แทบ​ไม่มีใคร​เข้าไป​ยุ่ง​ ฉัน​เลย​คิด​ว่า​มัน​เหมาะ​สุ​ดๆ​ สำหรับ​การ​เลี้ยง​วู​ล์​ซีย์​ ปี​นี้​โครงการ​ของ​ฉัน​ต้อง​สำเร็จ​แ​น่ๆ​!

ทำไม​พวก​เธอ​ดู​มี​พิรุธ​กัน​จัง​...? โอ้​ ทาล​อส​เอ๋ย​... อย่า​บอก​นะ​ว่า​ ชาว​ค่าย​ชิง​ป๋อ​ขโมย​วู​ล์​ซีย์​ของ​ฉัน​ไป​?!

ไม่ใช่​! พวกเรา​... เอ่อ​... เห็น​เธอ​วิ่ง​ไป​ทาง​นั้น​น่ะ​! เรา​จะ​ไป​ช่วย​ตามหา​ให้​เอง​!

อะไร​นะ​? พวกคุณ​ทำ​อะไร​กับ​วู​ล์​ซีย์​ของ​ฉัน​กัน​แน่​?!

ไม่ใช่​! พวกเรา​... เอ่อ​... เห็น​เธอ​วิ่ง​ไป​ทาง​นั้น​น่ะ​! เรา​จะ​ไป​ช่วย​ตามหา​ให้​เอง​!

อืม​... สถานการณ์​ชักจะ​น่าอึดอัด​แล้ว​แฮะ​ ฮะๆ​...

โอ้​ เดี๋ยว​สิ​ สาว​จาก​อู่​หลิง​เหรอ​? โผล่​มา​ที่นี่​ได้​ยังไง​กัน​... น่าสนใจ​ดี​นี่

ข้า​นึก​ว่า​อู่​หลิง​มี​ทุกอย่าง​อยู่​แล้ว​ซะ​อีก​ แต่กลับ​มา​ขอ​สัตว์​หู​ยาว​ชั้นดี​ที่​พวกเรา​จับได้​เนี่ย​นะ​?

อะไร​นะ​? สัตว์ป่า​ตอนนี้​เป็น​ของ​มนุษย์​แล้ว​หรือ​? โลก​ ท้องฟ้า​ หรือ​แม่น้ำ​ มี​ใคร​ "เป็นเจ้าของ​" ได้​ด้วย​รึ​ไง​?

วู​ล์​ซีย์​ไม่​เหมือน​สัตว์​พวก​นั้น​! คุณ​แค่​อยากได้​เธอ​ไว้​เอง​เท่านั้น​แหละ​...

ดา​เจียง​ ดูเหมือน​คน​นี้​จะ​เป็น​หัวหน้า​ของ​ Endfield นะ

โอ้​! คุณ​พูด​ถูก​! ฮีโร่​ที่​คอย​ช่วย​พวกเรา​ไว้​ ได้รับ​การยอ​ม​รับ​จาก​ผู้นำ​สูงสุด​ด้วย​! ว่าแต่​... สาว​อู่​หลิง​คน​นี้​อยู่​ใน​ทีม​ของ​พวกคุณ​เหรอ​?

โอ๊ะ​ โอ​ อา​ตู้​อยู่​ภายใต้​การ​คุ้มครอง​ของ​พวกเรา

ดี​เลย​ คุย​กัน​คง​ง่าย​ขึ้น​หน่อย​ เมื่อ​เป็น​คนกันเอง​แบบนี้

แล้ว​... คุณ​ต้องการ​เท่าไหร่​ล่ะ​ถึง​จะ​ยอม​คืน​เธอ​ให้​เรา​? ฉัน​จะ​จ่าย​เอง

เงิน​หรือ​? น่า​ พวกเรา​ไม่ต้องการ​กระดาษ​งี่เง่า​แบบ​นั้น​หรอก​ อาหารกลางวัน​! นั่น​คือ​สิ่ง​ที่​เรา​ต้องการ​ในขณะนี้​ แถม​พวกคุณ​ยัง​มา​บุกรุก​โดย​ไม่ได้​รับเชิญ​อีก​...

ฮึ​ ฮึ​ ฮึ​ เจ้า​ก้อน​ขน​เอ๋ย​ ตอนนั้น​ยัง​กล้า​เตะ​ข้า​กลับ​อีก​นะ​ แต่​ตอนนี้​อยู่​ใน​กรง​แบบนี้​ คง​ทำ​อะไร​ไม่ได้​แล้ว​ล่ะ​สิ​?

วู​ล์​ซีย์​!! เฮ้​! เอา​วู​ล์​ซีย์​ของ​ฉัน​คืน​มานะ​!

เรา​ได้​จับ​เจ้า​ก้อน​ขน​นี้​ด้วยมือ​ของ​เรา​เอง​ งั้น​เอา​งี้​ ถ้า​เอาอย่าง​อื่น​ที่​กิน​ได้มา​แลก​ เรา​ก็​จะ​ยอม​แลก​ให้

สาว​ชาวเมือง​เอ๋ย​ เจ้า​นั่น​มัน​เป็น​สัตว์​หู​ยาว​จริ​งๆ​ เหรอ​? เตะ​ได้​แรง​ชะมัด​... คุณ​ควบคุม​เธอ​ยังไง​เนี่ย

ว้าว​! ไม่​คิด​เลย​ว่า​อา​ตู้​จะ​สู้​ได้​ด้วย​!

นิดหน่อย​น่ะ​ แต่​เสียดาย​ที่​ตอนนั้น​ฉัน​นอน​ตื่น​สาย​ เลย​พลาด​รอบ​ทดสอบ​รอบ​ที่สาม​ไป​...

พวกคุณ​หาย​ไป​ซะ​นาน​เลย​นะ​! ข้า​นึก​ว่า​เผ่นหนี​ไป​แล้ว​ซะ​อีก

ฉัน​เคย​สมัคร​ฝึกงาน​กับ​องครักษ์​นะ​ อย่า​ประเมิน​ฉัน​ต่ำ​เกินไป​!

นี่​ ของกิน​ที่​พวกคุณ​ต้องการ​ คืน​วู​ล์​ซีย์​ให้​ฉัน​ได้​แล้ว

ยั​ย​นี่​ นี่​เรียกว่า​ของกิน​ได้​เหรอ​? หรือ​คิด​ว่า​พวกเรา​โง่​กัน​ทั้ง​ค่าย​?

มัน​ทาน​ได้​นะ​ แค่​ต้อง​เอา​ไป​ปรุง​ให้​ถูกวิธี​ เดี๋ยว​ฉัน​จะ​สาธิต​ให้​ดู​เอง

ว้าว​! คุณ​ทำอาหาร​เก่ง​เหมือนกัน​นะ​ อา​ตู้​ คุณ​เคย​คิด​จะ​เป็น​พ่อครัว​บ้าง​ไหม​?

ฉัน​เคย​คิด​จะ​ทำ​อาชีพ​ด้าน​การ​ทำอาหาร​ แล้วก็​ลอง​ศึกษา​ดู​อยู่​พัก​หนึ่ง​ ถึงขั้น​สะสม​วัตถุดิบ​หลากหลาย​ชนิด​มา​ลอง​ใช้​ดู​เลย​ล่ะ

แต่​มี​พ่อครัว​อยู่​มากเกินไป​แล้ว​น่ะ​สิ​ สุดท้าย​ฉัน​คงได้​เป็น​พวก​ฝีมือ​กลา​งๆ​ ซึ่ง​นั่น​เป็น​สิ่ง​ที่​ฉัน​ไม่​อยาก​ให้​เกิด​เลย

ฮ่า​ฮ่า​ฮ่า​! สาว​ชาวเมือง​เอ๋ย​ จะ​พูด​อะไร​ก็​พูด​ไป​เถอะ​ แต่​เจ้า​ตลก​ใช้ได้​เลย​นะ​!

เรา​จะ​ทำตาม​สัญญา​และ​คืน​วู​ล์​ซีย์​ให้​แก่​คุณ

อ้า​! วู​ล์​ซีย์​! พอได้​แล้ว​ ต้อง​รีบ​ตาม​ก่อนที่​เธอ​จะ​หนี​ไป​ไกล​กว่า​นี้​!

ฉัน​จบเห่​แน่​เลย​... อาจารย์ที่ปรึกษา​ฉัน​ต้อง​โกรธ​มาก​แ​น่ๆ​...

หยง​หนิง​หรือ​? เธอ​กำลัง​เดือดร้อน​อยู่​ด้วย​เหรอ​?

อา​ตู้​? ทำไม​เธอ​ถึง​มา​อยู่​ที่นี่​ได้​ล่ะ​? ฉัน​นึก​ว่า​เธอ​เปลี่ยน​สาขา​ไป​แล้ว​นะ​ รวมถึง​โครงการวิจัย​ด้วย​ นั่น​มัน​ตั้งแต่​สอง​เดือนก่อน​แล้ว​ไม่ใช่​เหรอ

ตอนนี้​มา​คุย​เรื่องด่วน​กัน​ก่อน​เถอะ​ ฉัน​กำลังกิน​ข้าวกลางวัน​อยู่​ แล้วก็​เห็น​จาก​กล้องวงจรปิด​ มี​สัตว์​หู​ยาว​ตัว​หนึ่ง​วิ่ง​เข้ามา​ใน​พื้นที่​ทดสอบ​!

วู​ล์​ซีย์​! โอ้​ ขอโทษ​นะ​ทุกคน​! ฉัน​ต้อง​รีบ​ไปหา​วู​ล์​ซีย์​ของ​ฉัน​ก่อน​!

วู​ล์​ซีย์​เหรอ​...? อา​ตู้​ตั้งชื่อ​นั้น​ให้​เจ้า​สัตว์​หู​ยาว​นั่นสิ​นะ​?

ใช่​ เธอ​ตั้งชื่อ​ให้​เอง​ คุณ​เป็นเพื่อน​ร่วม​ชั้น​ของ​อา​ตู้​เหรอ​?

อา​ตู้​... เจ้าแม่​เปลี่ยน​สาขา​นั่น​น่ะ​เหรอ​? ฮ่า​ เธอ​น่ะ​มี​เพื่อนร่วมชั้น​เต็มไปหมด​ทั่วเมือง​อู่​หลิง​เลย​ล่ะ

ที่​อู่​หลิง​เรียน​ฟรี​ก็​จริง​ แต่​ไม่มีใคร​เรียน​แบบ​อา​ตู้​หรอก​ เธอ​ลอง​เรียน​แทบ​ทุก​สาขา​แล้ว​ จน​ฉัน​คิด​ว่า​กระเป๋า​ตังค์​ของ​อุปราช​จวง​คง​สะเทือน​แ​น่ๆ

ใช่​แล้ว​ ทุกครั้งที่​เริ่ม​เรียน​สาขา​ใหม่​ พอ​เริ่ม​หมดหวัง​ ก็​เปลี่ยน​อีกแล้ว​ เพราะ​แบบ​นั้นแหละ​ เธอ​ถึง​ยัง​ไม่​จบ​ซะ​ที​...

แต่​จริ​งๆ​ แล้ว​ฉัน​เข้ากับ​อา​ตู้​ได้ดี​นะ​ เธอ​เป็น​คนใจดี​มาก​ ค่อนข้าง​เป็น​นัก​อุดมคติ​ และ​ฉลาด​มาก​ด้วย​!

ฉัน​ว่า​ไม่มีใคร​ทำได้​แบบ​นั้น​หรอก​ พูดตาม​ตรง​ เธอ​น่ะ​อัจฉริยะ​เลย​ทีเดียว​ ใน​แบบ​ของ​เธอ​เอง​น่ะ​นะ

โอ้​ ใช่​แล้ว​! พวกเรา​แทบจะ​ไม่​ค่อย​ได้​อยู่​กับ​อา​ตู้​เลย​ แต่​เธอ​กลับ​โชว์​ทักษะ​ระดับ​มืออาชีพ​ได้​ตั้ง​สาม​แขนง​ต่างกัน​!

ก็​อย่างที่​ว่า​แหละ​ เธอ​คง​ไม่รู้​ตัว​หรอก​ว่า​เธอ​ฉลาด​ขนาด​ไหน​ เธอ​ชอบ​ลอง​นั่น​ลอง​นี่​ แต่​ไม่เคย​ทำ​อะไร​ให้​จบ​สัก​อย่าง​ ช่าง​น่าเสียดาย​จริ​งๆ

งั้น​เรา​ต้อง​รีบ​หา​วู​ล์​ซีย์​ให้​เจอ​ เพื่อให้​อา​ตู้​ได้​จบ​ใน​ปี​นี้​ให้​ได้​!

เจ้าตัว​นั้น​กำลัง​เหยียบ​ไป​ทั่ว​เลย​! แถม​ยัง​จะ​กิน​ไม่​หยุด​อีก​ต่างหาก​! พัง​ของ​ทุกอย่าง​หมด​แล้ว​!

จะ​บอก​อะไร​ให้​ฟัง​นะ​ อา​ตู้​ชอบ​พูด​อยู่​เสมอ​ว่า​เธอ​ไม่เก่ง​อะไร​เลย​ แต่​ผลการเรียน​ของ​เธอ​น่ะ​เหรอ​? เกิน​เกณฑ์​ผ่าน​ทุก​สาขา​ที่​เคย​เรียน​มา​เลย​ล่ะ

แล้ว​เธอ​ก็​หนี​ไป​อีกแล้ว​สิ​นะ​...

*​เฮ้อ​* ฉัน​ไม่ได้​มา​ตำหนิ​เธอ​หรอก​ แต่​ทุกครั้งที่​เธอ​เจอ​ปัญหา​ เธอ​ก็​มักจะ​เก็บ​ทุกอย่าง​ไว้​ใน​ใจ​ จน​สาย​เกินไป​ที่จะ​แก้​ได้​ แล้ว​ตอนนั้น​แหละ​ เธอ​ถึง​จะ​มาหา​ฉัน​... ขอ​เปลี่ยน​สาขา​อีกแล้ว

แม่​ของ​เธอ​เป็น​นักวิทยาศาสตร์​ที่​มีชื่อเสียง​มาก​ และ​ก็​เป็น​ผู้ปกครอง​ที่​เข้มงวด​สุ​ดๆ​ ฉัน​เดา​ว่า​ตอน​เ​ด็​กๆ​ ชีวิต​ของ​เธอ​คง​เต็มไปด้วย​ความกดดัน​ บางที​นั่น​อาจ​เป็น​เหตุผล​ที่​เธอ​พยายาม​จะ​ "ดี​ที่สุด​" ใน​ทุกสิ่ง​ที่​ทำ

เธอ​ทำให้​ฉัน​ลำบาก​ไม่น้อย​เลย​ เรา​ทุกคน​อยาก​ให้​นักเรียน​ของ​เรา​จบ​การศึกษา​ทั้งนั้น​ อุปราช​จวง​เอง​ก็​ส่งเสริม​ให้​ทุกคน​ลอง​เรียน​หลาย​สาขา​ เพื่อ​สร้าง​บุคลากร​ที่​มี​ความหลากหลาย​มากขึ้น

ฉัน​ก็​อยาก​นะ​ แต่​เธอ​ไม่ยอม​เอง​ต่างหาก​ ฉัน​เริ่ม​เห็น​สัญญาณ​แบบ​เดิม​อีกแล้ว​จาก​รายงาน​ความคืบหน้า​โครงการ​ของ​เธอ​ ตอน​นำเสนอ​ โครงการ​นั้น​เกือบจะ​เสร็จ​สมบูรณ์​แล้ว​ แต่​วันนี้​เอง​ เธอ​กลับมา​บอก​ฉัน​ว่า​อยาก​เปลี่ยนไป​ทำ​อย่าง​อื่น​อีกแล้ว​...

หือ​? พวกเรา​คุย​กับ​อา​ตู้​มา​แล้ว​นะ​ เธอ​ดู​สิ้นหวัง​กับ​โครงการ​ของ​ตัวเอง​จริ​งๆ​ น่ะ

เฮ้อ​... ฉัน​เอง​ก็​ไม่รู้​เหมือนกัน​ว่า​เด็ก​คน​นั้น​ต้องการ​อะไร​แน่​ แต่​ถ้า​ให้​เลือก​ ฉัน​อยาก​ให้​เธอ​อยู่​ใน​ความดูแล​ของ​ฉัน​มากกว่า​ อย่างน้อย​ฉัน​ก็​ยัง​พอ​ช่วย​ให้​เธอ​มี​ "เส้น​ล่าง​สุด​" ที่จะ​ยืน​อยู่​ได้​ อย่างน้อย​ฉัน​ก็​ยัง​พอ​ช่วย​ให้​เธอ​มี​ "เส้น​ล่าง​สุด​" ที่จะ​ยืน​อยู่​ได้

เด็ก​รุ่น​นี้​ก็​ลำบาก​ไม่​แพ้​กัน​หรอก

แต่​ทุกครั้งที่​เธอ​รู้ตัว​ว่า​ไม่​อาจ​เป็น​ที่หนึ่ง​ได้​ เธอ​ก็​จะ​เลิก​ ฟัง​ดู​เหลวไหล​ใช่ไหม​ล่ะ​?

แต่​ทุกครั้งที่​อา​ตู้​เลื่อน​การ​จบ​ ฉัน​ก็​มักจะ​ได้รับ​ "การเยี่ยม​พิเศษ​" จาก​อุปราช​อีกครั้ง​ เป็น​แบบนี้​มา​หลาย​ปี​แล้ว

นี่​ไม่ใช่​ครั้งแรก​ที่​อา​ตู้​ทำ​แบบนี้​ คุณ​คิด​ว่า​เธอ​จงใจ​ทำ​หรือเปล่า​?

เจ้า​นี่​ไม่ใช่​วู​ล์​ซีย์​หรอก​... ฉะ​ ... ฉัน​แค่​หิว​มาก​น่ะ​ ระหว่างทาง​กลับ​ ฉัน​เจอ​ลุง​เจียง​บ่นว่า​หิว​อีก​ เลย​มา​ที่นี่​เพื่อ​ทำอาหาร​เพิ่ม​ให้

เธอ​เกือบ​ทำให้​ฉัน​หัวใจวาย​แล้ว​นะเนี่ย​! ว่าแต่​... จะ​ยัง​ตามหา​วู​ล์​ซีย์​ต่อ​ไหม​ล่ะ​?

ฉะ​ ... ฉัน​แค่​รู้สึก​ว่า​...

อย่า​ยอมแพ้​นะ​ อา​ตู้​! เธอ​เหลือ​อีก​แค่​ก้าว​เดียว​ก็​จะ​จบ​แล้ว​นะ​!

ฉัน​แค่​รู้สึก​ว่า​วู​ล์​ซีย์​อาจ​ไม่ใช่​ตัวอย่าง​ที่​ดี​ที่สุด​ของ​สายพันธุ์​หู​ยาว​น่ะ​...

นั่น​ไม่​ถูก​แล้ว​ อา​ตู้​ เธอ​จะ​ไม่มีวัน​ทำ​อะไร​สำเร็จ​ถ้า​เอาแต่​หา​สิ่ง​ที่​ "ดี​ที่สุด​" เธอ​ต้อง​เผื่อ​พื้นที่​ให้​ตัวเอง​ได้​เติบโต​บ้าง​สิ

เผื่อ​พื้นที่​ให้​เติบโต​... ว้าว​ ฟัง​ดูดี​จัง​เลย​ คุณ​พูด​ซะ​จน​ฉัน​เริ่ม​สนใจ​สาขา​วรรณกรรม​แล้ว​สิ

รอเดี๋ยว​! เดี๋ยวก่อน​... เธอ​ชม​ฉัน​เรื่อง​พูดเพราะ​งั้น​เหรอ​?! เห​อๆๆ​ Endmin ได้ยิน​ป่าว​ อา​ตู้​ชม​ฉัน​ว่า​เป็น​นักพูด​ที่​ลื่นไหล​เลย​นะ​! ฉัน​นี่แหละ​จะ​นำเสนอ​รายงาน​ครั้ง​ต่อไป​ให้​เธอ​เอง​!

ตอนนี้​ฉัน​รู้สึก​สิ้นหวัง​นิดหน่อย​... ไม่แน่ใจ​ด้วยซ้ำ​ว่า​ทำไม​ถึง​กังวล​ขนาด​นี้​ ฉัน​ไม่​ค่อย​ถนัด​เรื่อง​การ​พูด​เท่าไหร่​... บางที​อาจ​อธิบาย​ไม่ชัด​ก็ได้​ แต่​หวัง​ว่า​คุณ​จะ​เข้าใจ​นะ

เหมือน​วัน​ฟ้า​ครึ้ม​กลาง​ฤดูร้อน​นั่นแหละ​ ความชื้น​เก้า​สิบห้า​เปอร์เซ็นต์​ เมฆ​เหมือน​เศษผ้า​ที่​ถู​ไป​ทั่วหน้า​ ทำให้​ผิว​คัน​เพราะ​ไอ​อับ​ชื้น​หนักอึ้ง​ ฉัน​เข้าใจ​ความรู้สึก​แบบ​นั้น​ดี​เลย​ล่ะ​!

พอ​เรา​หา​วู​ล์​ซีย์​เจอ​ใน​วันนี้​ ฉัน​มั่นใจ​ว่า​เธอ​จะ​ได้​คำตอบ​ของ​ตัวเอง​แ​น่ๆ​!

เอาล่ะ​ ตอนนี้​มา​สนใจ​เรื่อง​ของ​อา​ตู้​ก่อน​ดีกว่า​... อา​ตู้​ แน่ใจ​นะ​ว่า​เข้าใจ​ทุกอย่าง​แล้ว​?

ดู​ทาง​นั้น​... วู​ล์​ซีย์​กลายเป็น​เพื่อน​กับ​พวก​แพน​เทล​เหรอ​?

ฉัน​ว่า​เหตุผล​มัน​อยู่​ตรงนี้​แหละ​ ที่​วู​ล์​ซีย์​เอาแต่​วิ่ง​ไป​ทั่ว​ ก็​เพราะ​เธอ​กำลัง​หา​บ้าน​ที่แท้​จริง​ของ​ตัวเอง​อยู่

ดู​ภาพ​นี้​แล้ว​ ฉัน​ก็​เผลอ​คิดถึงบ้าน​ขึ้น​มา​เลย​ การ​เดินทาง​ที่​อู่​หลิง​ครั้งนี้​ทำให้​ระลึกถึง​หลายอย่าง​จริ​งๆ​...

เฮ้​...?! วู​ล์​ซีย์​... หนี​ไป​อีกแล้ว​ อืมมม​... การ​เป็นมิตร​กับ​อสูร​แพน​เทล​ไม่ใช่​สิ่ง​ที่​เธอ​ต้องการ​หรอก​เหรอ​?

อ้า​! เข้าใจ​แล้ว​! ฉัน​รู้​แล้ว​ว่า​วู​ล์​ซีย์​ต้องการ​อะไร​!

วู​ล์​ซีย์​แค่​อยาก​ "วิ่ง​" เท่านั้นเอง​!

อา​ตู้​ แล้ว​เธอ​ไม่​ตามหา​วู​ล์​ซีย์​ต่อ​เหรอ​?

ฉัน​จะ​กลับ​ไป​คุย​กับ​อาจารย์​ของ​ฉัน​น่ะ

ฉัน​อยาก​จะ​... มอบ​ของขวัญ​ชิ้น​นี้​ให้​คุณ

ตอน​เก็บ​กระเป๋า​ ฉัน​เจอ​รูป​นี้​เข้า​ ตอนแรก​ตั้งใจ​จะ​พก​มัน​ไป​ด้วย​ แต่​สุดท้าย​ก็​คิดได้​ว่า​... มัน​คง​ไม่มี​ประโยชน์​สำหรับ​ฉัน​อีกแล้ว​ นี่​ รับ​ไว้​เถอะ

เฮ้​! นี่​มัน​รูป​ของ​วู​ล์​ซีย์​กับ​เจ้า​หาง​พอง​นี่​นา​! สวย​มาก​เลย​! อา​ตู้​ เธอ​ถ่ายรูป​เก่ง​สุ​ดๆ​ ไป​เลย​นะ​!

ฉะ​ ... ฉัน​ก็​อยาก​นะ​ แต่​คน​ที่​อยาก​จะ​ก้าว​ไป​ข้างหน้า​... ไม่​ควร​มอง​ย้อนกลับ​หลัง​อีกต่อไป

อีก​เรื่อง​นึง​ ขอบคุณ​มาก​เลย​ที่อยู่​กับ​ฉัน​ทั้งวัน​ วิ่ง​วุ่น​ไป​ทั่ว​แบบนี้​ด้วยกัน

สุดยอด​ งั้นก็​แปล​ว่า​พวกเรา​ชอบ​ "วิ่ง​" เหมือนกัน​สิ​นะ​! เอาล่ะ​ งั้น​ฉัน​จะ​ไป​เริ่ม​โปรเจกต์​ใหม่​ของ​ฉัน​แล้ว​!

ต่อไป​ฉัน​จะ​สมัคร​ไป​ยัง​ พื้นที่​ที่​รกร้าง​และ​ไม่มี​ผู้คน​อาศัย​ ที่สุด​ของ​ทาล​อส​-II! ที่นั่น​แหละ​... ฉัน​จะ​ค้นพบ​แร่​ที่​มหัศจรรย์​ที่สุด​ใน​โลก​ใบ​นี้​ให้​ได้​!

ดูเหมือน​ความผิดพลาด​โดยบังเอิญ​ของ​พวกเรา​ จะ​กลายเป็น​จุด​เปลี่ยน​ชีวิต​ของ​อา​ตู้​เลย​นะ​...

ความผิดพลาด​? หมายถึง​อะไร​เหรอ​?

อ้า​! ไม่มี​อะไร​! ไม่ได้​พูด​อะไร​ทั้งนั้น​!

เอาล่ะ​ ถ้า​อย่าง​งั้น​! ฉัน​ไป​ก่อน​ล่ะ​ทุกคน​ หวัง​ว่า​จะ​ได้​เจอกัน​อีก​นะ​!

อา​ตู้​... เธอ​นี่​... เด็ก​คน​นี้​ ฟัง​อาจารย์​หน่อย​เถอะ​!

ฉัน​ตัดสินใจ​แล้ว​ค่ะ​ อาจารย์​ลู่​ วู​ล์​ซีย์​เป็น​คน​สอน​ฉัน​เอง​!

ฉัน​ตัดสินใจ​... จะ​เปลี่ยน​สาขา​ค่ะ

ฉัน​จะ​เริ่ม​เรียน​แร่​วิทยา​!

ว่า​ไง​นะ​?! อีกแล้ว​เหรอ​?!

อา​ตู้​ รายงาน​ความคืบหน้า​ที่​เธอ​ยื่น​เมื่อ​สัปดาห์​ก่อน​ มัน​ผ่าน​เกณฑ์​จบ​การศึกษา​เรียบร้อย​แล้ว​นะ​ ฟัง​อาจารย์​สักครั้ง​เถอะ​ แล้ว​รับ​ประกาศนียบัตร​ไป​เถอะ​...

แต่ว่า​ฉัน​ก็​เก่ง​ใช่ไหม​ล่ะ​? ฉัน​สามารถ​จบ​ได้​จาก​ทุก​สาขา​เลย​นะ​ อาจารย์​ลู่

สุดท้าย​แล้ว​ ฉัน​ก็​แค่​... อยาก​ "วิ่ง​ต่อไป​" และ​ทั้งหมด​นั้น​ก็​เพราะ​ฉัน​ "รักการ​วิ่ง​" จริ​งๆ

โลก​นี้​ต้องการ​คน​อย่าง​อาจารย์​และ​แม่​ของ​ฉัน​ คน​ที่​วิ่ง​เพื่อ​ไป​ถึง​เส้นชัย​ แต่​โลก​ก็​ยัง​ต้องการ​คน​อย่าง​ฉัน​ด้วย​... สัตว์​หู​ยาว​ที่​ไม่มีวัน​หยุด​วิ่ง

เธอ​พูด​อะไร​ออกมา​น่ะ​ เด็ก​คน​นี้​...

ถ้า​เธอ​อยาก​เป็น​นักปราชญ์​รอบรู้​ อยาก​ศึกษา​หลาย​แขนง​ต่อไป​ ก็​อยู่​ที่​อู่​หลิง​ต่อ​ได้​เลย​ เรา​จะ​ช่วย​หา​ทิศทาง​ใหม่​ให้​ แล้ว​ค่​อ​ยๆ​ วางแผน​กัน​อีกที​ ว่า​ไง​ล่ะ​ เอา​ด้วย​ไหม

ฉัน​ยืนยัน​ได้​เลย​! อา​ตู้​น่ะ​สุดยอด​จริ​งๆ​! รุ่นพี่​ของ​เธอ​ยัง​พูด​แบบ​นั้น​เลย​!

อาจารย์​ลู่​... เมื่อก่อน​ฉัน​เคย​คิด​ว่าที่​ฉัน​โฟกัส​กับ​สาขา​ใด​สาขา​หนึ่ง​ไม่ได้​ เป็น​เพราะ​ฉัน​ไม่เก่ง​พอ​... แต่​พอได้​เจอ​กับ​วู​ล์​ซีย์​... ฉัน​ก็​เข้าใจ​แล้ว​ว่า​ฉัน​เหมือน​เธอ​มาก​แค่ไหน​...