| ประเภทอาวุธ | ดาบ |
| ความหายาก | ★★★★★★ |
ฝูเหยา:
เมื่อคืนแม่ฝันถึงหนูอีกแล้ว ถึงเวลานี้ หนูควรจะกลับไปที่ไป่จ้าวกับพ่อ และสนุกสนานอยู่กับปู่ย่าตายายแล้ว ถนนหนทางควรจะอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอาหารมื้อใหญ่สำหรับคืนส่งท้ายปีเก่า ได้กินเกี๊ยวหรือยัง? หวังว่าพ่อของหนูไม่ได้ทำมันในครั้งนี้นะ เขาไม่เคยเรียนรู้วิธีทำที่ถูกต้องเลย — เขาไม่เคยพักแป้งให้เหมาะสม และแผ่นแป้งของเขาก็หนาเกินไปหรือบางเกินไป ถ้าเขายืนกราน ก็ภาวนาว่าเขาจะไม่ทำผิดพลาดอีกนะ แม่จำได้ ตอนที่หนูอายุหนึ่งขวบ เขาซ่อนเหรียญไว้ในเกี๊ยว แล้วหนูก็บังเอิญสำลักมัน หน้าของหนูกลายเป็นสีฟ้าไปหมด และแม่ก็ตกใจจนพูดไม่ออก โชคดีที่เทียนซือชรามาเยี่ยมเราในเวลาที่พอเหมาะพอเจาะ และช่วยชีวิตหนูไว้ได้
อนิจจา บ้านคอนเทนเนอร์เคลื่อนที่ ที่เราเคยกินเกี๊ยวด้วยกันถูกแองเคอร์ทุบทำลาย ทุกอย่างถูกเจาะทะลุลงไปในพื้นดิน รวมถึงกลอนคู่ที่ติดเบี้ยวๆ พวกนั้นด้วย ตอนนี้แม่กำลังคุ้มกันลูกเรือของฐานบุกเบิกไปทางใต้ โชคดีที่พ่อของหนูพักงานแล้ว แม่เลยให้เขาพาหนูกลับบ้านไปหาครอบครัว... ไม่อย่างนั้น หนูคงต้องอยู่บนถนนที่น่ากลัวนี้กับแม่ ร้องไห้ไม่หยุดเพราะหนาวและหิว สัตว์ประหลาดที่พวกเขาเรียกว่า "แองเกลอย"นั้น ไร้ความเมตตาและโหดร้าย แต่หนูไม่ต้องกังวล แม่เป็นปรมาจารย์แห่งสำนักอัสนี
สำหรับคืนนี้ เราได้ที่พักพิงในหุบเขาแห่งหนึ่ง มีป้าเกษตกรคนหนึ่งทำซุปเค้กข้าวปีใหม่จากอาหารที่เราเหลือและแบ่งให้ทุกคน แม่ก็ตัดลายหน้าต่างออกมาเป็นดอกไม้สองสามชิ้น แล้วแปะไว้บนที่พักชั่วคราวของเรา มีคนงานกำลังร้องเพลงประสานเสียงด้วยสำเนียงเออร์ซีน และวิคตอเรียน ที่หยาบกร้านแต่เปี่ยมไปด้วยความหลงใหล แม่ไม่คาดคิดว่าจะต้องแยกจากหนูและพ่อในเทศกาลปีใหม่ครั้งที่สองบนทาลอส-II
แม่คิดถึงหนู และถ้าหนูคิดถึงแม่ เพียงบีบตุ๊กตาที่ม้าซ่อนไว้ในผ้าห่ม แม่ทำมันเองนะ ลูกรู้ไหม แม่รู้สึกได้ถึงแรงบีบที่อ่อนโยนของลูกได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะมีดวงดาวกี่ดวงที่แยกเราจากกัน
รักจากแม่
ฝูเหยา:
ลูกกำลังจะไปโรงเรียนใช่ไหม? แม่สงสัยว่าตอนนี้ลูกสูงแค่ไหนแล้ว ลูกเหมือนใครมากกว่ากัน? แม่หรือพ่อ บทเรียนของลูกเป็นยังไงบ้าง? แม่ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ข้างๆ ลูกและช่วยทำการบ้าน ถึงแม้พ่อของลูกจะจบจากสถาบันมา แต่เขาก็ไม่เคยเข้าใจคณิตศาสตร์เลย แม่หวังว่าเขาจะไม่ทำให้ลูกช้าลงนะ ว่าแต่ตอนนี้ลูกชอบวิชาอะไรมากที่สุด?
แล้วลูกรู้ที่มาของชื่อลูก ฝูเหยา ไหม? แม่กับพ่อมาที่ทาลอส-II เพราะเรารักจักรวาล ลูกเกิดอยู่ใต้ประตูจักรวาลพอดีเลย เราคิดว่าลูกอาจจะได้เป็น เทียนซือ ด้านการบินอวกาศ เราจึงตั้งชื่อลูกว่า ฝูเหยา ซึ่งหมายถึง แก่นสารที่รวดเร็ว แต่ชื่อก็เป็นแค่ความฝัน ความปรารถนาที่แท้จริงของแม่คือการเห็นลูกเติบโตอย่างสงบสุข แม่ไม่สนใจว่าลูกจะชอบอ่านหนังสือหรือชอบทำสิ่งอื่น แม่จะ สนับสนุนทางเลือก ของลูกเสมอ
ช่วงเวลานี้มันยากลำบากในสงครามที่เรากำลังต่อสู้ เมื่อไม่นานมานี้ อาจารย์ของแม่มาเยี่ยมและขอให้แม่เข้าร่วมโครงการสร้างยานอวกาศขนาดใหญ่ เพื่อโคจรรอบทาลอส-II เราไม่ใช่คนเดียว ทีมนี้รวมถึงเทอร์ร่าจำนวนมากที่ติดอยู่ที่นี่... ทุกคนบริจาคเทคโนโลยีลับ โบราณวัตถุ และสิ่งมหัศจรรย์ทั้งหมดที่พวกเขามีอย่างใจกว้าง สิ่งเหล่านี้จำนวนมากเป็นสิ่งมหัศจรรย์ทางเทคโนโลยีที่ไม่เหมือนใคร ที่ไม่สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้ แต่พวกเขาก็ยินดีที่จะเสี่ยงทุกอย่างเพื่อชัยชนะ
ตอนนี้แม่เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ แต่แม่มีหน้าที่แค่ ออกแบบและสร้างโมดูลสนับสนุนขนาดเล็ก แม่ไม่เคยคิดเลยว่าจะสามารถเอื้อมถึงดวงดาวได้ด้วยความสามารถของตัวเองเร็วขนาดนี้ แต่ก็นั่นแหละ แม่ก็รู้สึกว่าแม่รอคอยช่วงเวลานี้มานานเกินไปแล้ว
ท้ายที่สุด เราก็ใช้เวลาหลายวัน ทนทุกข์ทรมานอยู่บนดาวเคราะห์ดวงนี้มากเกินไป และแม่ก็พลาดช่วงเวลาที่ลูกเติบโตไปมากเกินไป
รักจากแม่
ฟูเหยา:
สงครามได้จบลงแล้ว แต่แม่ก็รู้สึกขมขื่นเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจาก "ชัยชนะ" ของเรา เราไม่สามารถกลับไปยังเทอร์ราได้อีกต่อไป ทุกเส้นทางกลับบ้านถูกปิดตายอย่างถาวรแล้ว เราล้มเหลวในการสร้างความคืบหน้าใดๆ ไม่เพียงแค่นั้น เราเกือบจะทำลายล้างกันเองในความขัดแย้งภายในที่ตามมา
แม่ฝันถึงลูกอีกครั้ง แม่เห็นลูกเติบโตขึ้น และกลายเป็นเทียนซือที่ประสบความสำเร็จ โดยมีเครื่องใช้เทียนซืออยู่ในมือ แต่เมื่อแม่ตื่นขึ้น แม่ก็ตระหนักว่าแทบจะจำไม่ได้เลยว่า ลูกมีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไรในความฝัน เราไม่ได้พบกันมาหลายปีแล้ว ลูกยังจำได้ไหมว่า แม่มีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร? ลูกอาจจะจำแม่ไม่ได้ในตอนนี้ เพราะแม่ไม่ได้สาวขนาดนั้นแล้ว หงซาน คือ หลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่ และมันได้ถูกมอบให้กับเหล่าเทียนซือที่ยังคงอยู่บนทาลอส-II มีสหายจากหยานจำนวนมากอยู่ที่นี่ พวกเราได้ร่วมกันสร้างสถาบันวิทยาศาตร์หงซาน และเริ่มปลูกพืชผล ณ สถานที่แห่งนี้ แม่ได้แบ่งปันเทคนิคและความรู้ด้านไฮโดรโปนิกส์ ที่แม่เตรียมไว้สำหรับการสาธิตเทคโนโลยีการเดินทางในอวกาศ พวกเราใช้เวลาหลายปี แต่ในที่สุดก็ได้ผลผลิตที่อุดมสมบูรณ์ ในที่สุดผู้คนจำนวนมากก็สามารถเลิกกังวลเรื่องความอดอยากได้ เมื่อเมล็ดพันธุ์ชุดถัดไปพร้อมแล้ว
เมื่อยุ้งฉางของเราเต็ม และผู้คนของเรามีเสื้อผ้า แม่หวังว่าเราจะสามารถมองไปยังสวรรค์เบื้องบนได้อีกครั้ง แม้ว่าประตูจักรวาลจะอยู่ไกลเกินเอื้อม แต่แม่จะขึ้นเรือขนาดใหญ่ ขี่กระแสวนฝูเหยาที่ยกระดับ แล่นผ่านดวงดาว และกลับไปอยู่กับลูกอีกครั้ง
โปรดรอวันนั้นนะ ลูกรักที่รักยิ่งของแม่
ด้วยรัก จากแม่
ตั๋วทอง ×2,200
แม่พิมพ์หล่อ ×5
คัลโคนิกซ์ ×3
ออโรนิกซ์ ×5
แม่พิมพ์หล่อหนัก ×20
อัมโบรนิกซ์ ×5
หลอดปล่อยแสงเมทาไดแอสทิมา ×16
หินอู่หลิง ×8
แก่นสาร