ลาสท์ไรท์
คริสตัล 
จู่โจม ดาบใหญ่ | ความหายาก | ★★★★★★ |
|---|---|
| แอตทริบิวต์หลัก | พลัง |
| ประเภทอาวุธ | ดาบใหญ่ |
| CV（อังกฤษ） | Amber Hood |
| CV（ญี่ปุ่น） | Shiraishi Haruka |
| CV（เกาหลี） | Lee I-ro |
| CV（จีน） | Wu Tong |
แท็กการต่อสู้
คุณสมบัติ
การเติบโตของแอตทริบิวต์
| Lv. | ทะลุขีดจำกัด |  พลัง |  ความคล่องตัว |  ปัญญา |  จิตใจ |  HP สูงสุด |  พลังโจมตี |  พลังป้องกัน |  อัตราคริ | ความเร็วโจมตี |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 0 | 21.6 | 8.8 | 9.5 | 15.9 | 500 | 30 | 0 | 5.0% | 1 |
| 2 | 0 | 23.1 | 9.8 | 10.4 | 16.9 | 556 | 33 | 0 | 5.0% | 1 |
| 3 | 0 | 24.7 | 10.9 | 11.4 | 18.0 | 612 | 37 | 0 | 5.0% | 1 |
| 4 | 0 | 26.2 | 12.0 | 12.3 | 19.0 | 668 | 40 | 0 | 5.0% | 1 |
| 5 | 0 | 27.7 | 13.1 | 13.3 | 20.1 | 724 | 44 | 0 | 5.0% | 1 |
| 6 | 0 | 29.2 | 14.1 | 14.2 | 21.1 | 781 | 47 | 0 | 5.0% | 1 |
| 7 | 0 | 30.7 | 15.2 | 15.2 | 22.2 | 837 | 50 | 0 | 5.0% | 1 |
| 8 | 0 | 32.2 | 16.3 | 16.1 | 23.2 | 893 | 54 | 0 | 5.0% | 1 |
| 9 | 0 | 33.7 | 17.3 | 17.1 | 24.3 | 949 | 57 | 0 | 5.0% | 1 |
| 10 | 0 | 35.2 | 18.4 | 18.0 | 25.3 | 1005 | 61 | 0 | 5.0% | 1 |
| 11 | 0 | 36.7 | 19.5 | 19.0 | 26.4 | 1061 | 64 | 0 | 5.0% | 1 |
| 12 | 0 | 38.2 | 20.6 | 19.9 | 27.4 | 1117 | 67 | 0 | 5.0% | 1 |
| 13 | 0 | 39.7 | 21.6 | 20.9 | 28.5 | 1173 | 71 | 0 | 5.0% | 1 |
| 14 | 0 | 41.2 | 22.7 | 21.8 | 29.5 | 1230 | 74 | 0 | 5.0% | 1 |
| 15 | 0 | 42.7 | 23.8 | 22.8 | 30.6 | 1286 | 78 | 0 | 5.0% | 1 |
| 16 | 0 | 44.2 | 24.9 | 23.7 | 31.6 | 1342 | 81 | 0 | 5.0% | 1 |
| 17 | 0 | 45.7 | 25.9 | 24.7 | 32.7 | 1398 | 84 | 0 | 5.0% | 1 |
| 18 | 0 | 47.2 | 27.0 | 25.6 | 33.7 | 1454 | 88 | 0 | 5.0% | 1 |
| 19 | 0 | 48.7 | 28.1 | 26.6 | 34.8 | 1510 | 91 | 0 | 5.0% | 1 |
| 20 | 0 | 50.2 | 29.1 | 27.5 | 35.8 | 1566 | 95 | 0 | 5.0% | 1 |
| 21 | 1 | 51.7 | 30.2 | 28.5 | 36.9 | 1622 | 98 | 0 | 5.0% | 1 |
| 22 | 1 | 53.2 | 31.3 | 29.4 | 37.9 | 1679 | 101 | 0 | 5.0% | 1 |
| 23 | 1 | 54.7 | 32.4 | 30.4 | 39.0 | 1735 | 105 | 0 | 5.0% | 1 |
| 24 | 1 | 56.2 | 33.4 | 31.3 | 40.0 | 1791 | 108 | 0 | 5.0% | 1 |
| 25 | 1 | 57.7 | 34.5 | 32.2 | 41.1 | 1847 | 112 | 0 | 5.0% | 1 |
| 26 | 1 | 59.2 | 35.6 | 33.2 | 42.1 | 1903 | 115 | 0 | 5.0% | 1 |
| 27 | 1 | 60.7 | 36.7 | 34.1 | 43.2 | 1959 | 118 | 0 | 5.0% | 1 |
| 28 | 1 | 62.2 | 37.7 | 35.1 | 44.2 | 2015 | 122 | 0 | 5.0% | 1 |
| 29 | 1 | 63.7 | 38.8 | 36.0 | 45.3 | 2071 | 125 | 0 | 5.0% | 1 |
| 30 | 1 | 65.2 | 39.9 | 37.0 | 46.3 | 2128 | 129 | 0 | 5.0% | 1 |
| 31 | 1 | 66.7 | 40.9 | 37.9 | 47.4 | 2184 | 132 | 0 | 5.0% | 1 |
| 32 | 1 | 68.2 | 42.0 | 38.9 | 48.4 | 2240 | 135 | 0 | 5.0% | 1 |
| 33 | 1 | 69.7 | 43.1 | 39.8 | 49.5 | 2296 | 139 | 0 | 5.0% | 1 |
| 34 | 1 | 71.2 | 44.2 | 40.8 | 50.5 | 2352 | 142 | 0 | 5.0% | 1 |
| 35 | 1 | 72.7 | 45.2 | 41.7 | 51.6 | 2408 | 145 | 0 | 5.0% | 1 |
| 36 | 1 | 74.2 | 46.3 | 42.7 | 52.6 | 2464 | 149 | 0 | 5.0% | 1 |
| 37 | 1 | 75.7 | 47.4 | 43.6 | 53.7 | 2520 | 152 | 0 | 5.0% | 1 |
| 38 | 1 | 77.2 | 48.5 | 44.6 | 54.7 | 2577 | 156 | 0 | 5.0% | 1 |
| 39 | 1 | 78.7 | 49.5 | 45.5 | 55.8 | 2633 | 159 | 0 | 5.0% | 1 |
| 40 | 1 | 80.2 | 50.6 | 46.5 | 56.8 | 2689 | 162 | 0 | 5.0% | 1 |
| 41 | 2 | 81.7 | 51.7 | 47.4 | 57.9 | 2745 | 166 | 0 | 5.0% | 1 |
| 42 | 2 | 83.2 | 52.7 | 48.4 | 58.9 | 2801 | 169 | 0 | 5.0% | 1 |
| 43 | 2 | 84.7 | 53.8 | 49.3 | 60.0 | 2857 | 173 | 0 | 5.0% | 1 |
| 44 | 2 | 86.2 | 54.9 | 50.3 | 61.0 | 2913 | 176 | 0 | 5.0% | 1 |
| 45 | 2 | 87.7 | 56.0 | 51.2 | 62.1 | 2969 | 179 | 0 | 5.0% | 1 |
| 46 | 2 | 89.2 | 57.0 | 52.2 | 63.1 | 3026 | 183 | 0 | 5.0% | 1 |
| 47 | 2 | 90.7 | 58.1 | 53.1 | 64.2 | 3082 | 186 | 0 | 5.0% | 1 |
| 48 | 2 | 92.2 | 59.2 | 54.1 | 65.2 | 3138 | 190 | 0 | 5.0% | 1 |
| 49 | 2 | 93.7 | 60.3 | 55.0 | 66.3 | 3194 | 193 | 0 | 5.0% | 1 |
| 50 | 2 | 95.2 | 61.3 | 56.0 | 67.3 | 3250 | 196 | 0 | 5.0% | 1 |
| 51 | 2 | 96.7 | 62.4 | 56.9 | 68.4 | 3306 | 200 | 0 | 5.0% | 1 |
| 52 | 2 | 98.2 | 63.5 | 57.9 | 69.4 | 3362 | 203 | 0 | 5.0% | 1 |
| 53 | 2 | 99.7 | 64.6 | 58.8 | 70.5 | 3418 | 207 | 0 | 5.0% | 1 |
| 54 | 2 | 101.2 | 65.6 | 59.8 | 71.5 | 3474 | 210 | 0 | 5.0% | 1 |
| 55 | 2 | 102.7 | 66.7 | 60.7 | 72.6 | 3531 | 213 | 0 | 5.0% | 1 |
| 56 | 2 | 104.2 | 67.8 | 61.6 | 73.6 | 3587 | 217 | 0 | 5.0% | 1 |
| 57 | 2 | 105.7 | 68.8 | 62.6 | 74.7 | 3643 | 220 | 0 | 5.0% | 1 |
| 58 | 2 | 107.2 | 69.9 | 63.5 | 75.7 | 3699 | 224 | 0 | 5.0% | 1 |
| 59 | 2 | 108.7 | 71.0 | 64.5 | 76.8 | 3755 | 227 | 0 | 5.0% | 1 |
| 60 | 2 | 110.2 | 72.1 | 65.4 | 77.8 | 3811 | 230 | 0 | 5.0% | 1 |
| 61 | 3 | 111.7 | 73.1 | 66.4 | 78.9 | 3867 | 234 | 0 | 5.0% | 1 |
| 62 | 3 | 113.2 | 74.2 | 67.3 | 79.9 | 3923 | 237 | 0 | 5.0% | 1 |
| 63 | 3 | 114.7 | 75.3 | 68.3 | 81.0 | 3980 | 241 | 0 | 5.0% | 1 |
| 64 | 3 | 116.2 | 76.4 | 69.2 | 82.0 | 4036 | 244 | 0 | 5.0% | 1 |
| 65 | 3 | 117.7 | 77.4 | 70.2 | 83.1 | 4092 | 247 | 0 | 5.0% | 1 |
| 66 | 3 | 119.2 | 78.5 | 71.1 | 84.1 | 4148 | 251 | 0 | 5.0% | 1 |
| 67 | 3 | 120.7 | 79.6 | 72.1 | 85.2 | 4204 | 254 | 0 | 5.0% | 1 |
| 68 | 3 | 122.2 | 80.6 | 73.0 | 86.2 | 4260 | 258 | 0 | 5.0% | 1 |
| 69 | 3 | 123.7 | 81.7 | 74.0 | 87.3 | 4316 | 261 | 0 | 5.0% | 1 |
| 70 | 3 | 125.2 | 82.8 | 74.9 | 88.3 | 4372 | 264 | 0 | 5.0% | 1 |
| 71 | 3 | 126.7 | 83.9 | 75.9 | 89.4 | 4429 | 268 | 0 | 5.0% | 1 |
| 72 | 3 | 128.2 | 84.9 | 76.8 | 90.4 | 4485 | 271 | 0 | 5.0% | 1 |
| 73 | 3 | 129.7 | 86.0 | 77.8 | 91.5 | 4541 | 275 | 0 | 5.0% | 1 |
| 74 | 3 | 131.2 | 87.1 | 78.7 | 92.5 | 4597 | 278 | 0 | 5.0% | 1 |
| 75 | 3 | 132.7 | 88.2 | 79.7 | 93.6 | 4653 | 281 | 0 | 5.0% | 1 |
| 76 | 3 | 134.2 | 89.2 | 80.6 | 94.6 | 4709 | 285 | 0 | 5.0% | 1 |
| 77 | 3 | 135.7 | 90.3 | 81.6 | 95.7 | 4765 | 288 | 0 | 5.0% | 1 |
| 78 | 3 | 137.2 | 91.4 | 82.5 | 96.7 | 4821 | 292 | 0 | 5.0% | 1 |
| 79 | 3 | 138.7 | 92.4 | 83.5 | 97.8 | 4878 | 295 | 0 | 5.0% | 1 |
| 80 | 3 | 140.2 | 93.5 | 84.4 | 98.8 | 4934 | 298 | 0 | 5.0% | 1 |
| 81 | 4 | 141.7 | 94.6 | 85.4 | 99.9 | 4990 | 302 | 0 | 5.0% | 1 |
| 82 | 4 | 143.2 | 95.7 | 86.3 | 100.9 | 5046 | 305 | 0 | 5.0% | 1 |
| 83 | 4 | 144.7 | 96.7 | 87.3 | 102.0 | 5102 | 309 | 0 | 5.0% | 1 |
| 84 | 4 | 146.2 | 97.8 | 88.2 | 103.0 | 5158 | 312 | 0 | 5.0% | 1 |
| 85 | 4 | 147.7 | 98.9 | 89.2 | 104.1 | 5214 | 315 | 0 | 5.0% | 1 |
| 86 | 4 | 149.2 | 100.0 | 90.1 | 105.1 | 5270 | 319 | 0 | 5.0% | 1 |
| 87 | 4 | 150.7 | 101.0 | 91.1 | 106.2 | 5327 | 322 | 0 | 5.0% | 1 |
| 88 | 4 | 152.2 | 102.1 | 92.0 | 107.2 | 5383 | 326 | 0 | 5.0% | 1 |
| 89 | 4 | 153.7 | 103.2 | 92.9 | 108.3 | 5439 | 329 | 0 | 5.0% | 1 |
| 90 | 4 | 155.2 | 104.2 | 93.9 | 109.3 | 5495 | 332 | 0 | 5.0% | 1 |
ทะลุขีดจำกัด
การเลื่อนขั้น I เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 40
โปรโตดิสก์ ×8 โปรโตดิสก์ ★★★ วัสดุที่ใช้เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์เป็น E1 หรือ E2 ภาพรวม › 
เห็ดตับเต่าสีชมพู ×3 เห็ดตับเต่าสีชมพู ★★★★ เชื้อราพิเศษที่หาได้จากแดนเถื่อนหรือเพาะปลูกในห้องเพาะเลี้ยง ใช้เพื่อยกระดับโอเป... ภาพรวม ›
ที-เครดิต ×1,600 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง 
การจัดเตรียมอุปกรณ์ I เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อทำให้โอเปอเรเตอร์สามารถสวมใส่อุปกรณ์คุณภาพสีน้ำเงินได้
ที-เครดิต ×1,600 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง 
การเลื่อนขั้น II เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 60
โปรโตดิสก์ ×25 โปรโตดิสก์ ★★★ วัสดุที่ใช้เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์เป็น E1 หรือ E2 ภาพรวม › 
เห็ดตับเต่าสีแดง ×5 เห็ดตับเต่าสีแดง ★★★★ เชื้อราพิเศษที่หาได้จากแดนเถื่อนหรือเพาะปลูกในห้องเพาะเลี้ยง ใช้เพื่อยกระดับโอเป... ภาพรวม ›
ที-เครดิต ×6,500 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง การจัดเตรียมอุปกรณ์ II เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อทำให้โอเปอเรเตอร์สามารถสวมใส่อุปกรณ์คุณภาพสีม่วงได้
ที-เครดิต ×6,500 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง 
การเลื่อนขั้น III เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 80
โปรโตเซ็ต ×24 โปรโตเซ็ต ★★★★ วัสดุที่ใช้เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์เป็น E3 หรือ E4 ภาพรวม › 
เห็ดตับเต่าสีทับทิม ×5 เห็ดตับเต่าสีทับทิม ★★★★ เชื้อราพิเศษที่หาได้จากแดนเถื่อนหรือเพาะปลูกในห้องเพาะเลี้ยง ใช้เพื่อยกระดับโอเป... ภาพรวม ›
ที-เครดิต ×18,000 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง การจัดเตรียมอุปกรณ์ III เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อทำให้โอเปอเรเตอร์สามารถสวมใส่อุปกรณ์คุณภาพสีทองได้
ที-เครดิต ×18,000 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง 
การเลื่อนขั้น IV เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 90
โปรโตเซ็ต ×36 โปรโตเซ็ต ★★★★ วัสดุที่ใช้เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์เป็น E3 หรือ E4 ภาพรวม › 
นาโนเฟลคสามเฟส ×20 นาโนเฟลคสามเฟส ★★★★★ วัสดุหายากสำหรับการเลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์ การจูนอาวุธ และความชำนาญทักษะของโอเปอเรเตอร์ ภาพรวม › 
เห็ดเลือด ×8 เห็ดเลือด ★★★★★ เชื้อราพิเศษที่หาได้จากแดนเถื่อนหรือเพาะปลูกในห้องเพาะเลี้ยง เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร... ภาพรวม ›
ที-เครดิต ×100,000 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง ไฟล์ Operator
ข้อมูลพื้นฐาน
โค้ดเนม: ลาสท์ไรท์
เพศ: หญิง
การรับรองความถูกต้อง: เซชกา
วันเกิด: 12 พฤศจิกายน
เผ่าพันธุ์: ซาร์คัซ
[สถานะการติดเชื้อโรคออริพาธี]
ออริพาธีเป็นบวก (ติดเชื้อ) อ้างอิงจากรายงานการตรวจสุขภาพ
[การตรวจร่างกายแบบบูรณาการ]
ความแข็งแรงทางสรีรวิทยา: ดีเยี่ยม
ทักษะการต่อสู้: มาตรฐาน
ปฏิภาณไหวพริบเชิงยุทธวิธี: ปกติ
การผสานเวทออริจิเนียม: ■■
เอกสาร บันทึกจากโอเปอเรเตอร์แผนกโลจิสติกส์
คุณลาสท์ไรท์พังเครื่องฝึกฝนหลายเครื่องระหว่างการทดสอบโดยไม่ได้ตั้งใจ จากมุมมองของแผนกโลจิสติกส์ ขอบเขตความเสียหายที่เธอสร้างขึ้นยังคงอยู่ภายในขอบเขตที่ยอมรับได้ กล่าวโดยสรุปก็คือมีโอเปอเรเตอร์คนอื่นๆ ที่สร้างความเสียหายมากกว่านี้ระหว่างการตรวจสอบประจำวัน ดังนั้น เราจึงอยากถามว่าคุณพอจะช่วยแจ้งให้คุณลาสท์ไรท์ทราบว่าไม่จำเป็นต้องเขียนจดหมายมาขอโทษเรา หรือหลบหน้าสมาชิกในแผนกของเราสำหรับเรื่องนั้นหน่อยได้ไหม
เอกสาร บันทึกบางส่วนที่จำเป็นต้องมีเลเวลของเจ้าพนักงานเพียงพอ
เวทออริจิเนียมของอาเดลไฮด์ควรได้คะแนน [ยอดเยี่ยม] แต่ว่าพอนัคเซเรอร์นี่พยายามควบคุมความตายอย่างน่าอาย ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็เห็นเงาดำปรากฎขึ้นเบื้องหลังม่าน มันให้ความรู้สึกเย็นเยือก ยิ่งใหญ่ และ ... สงบนิ่ง แม้ว่าจะเป็นประสบการณ์ที่ไม่น่าอภิรมย์สักเท่าไหร่ แต่ครูฝึกเมซก็พยายามทำให้ฉันใจเย็นลง... เซชกาพยายามซ่อนอะไรอยู่กันนะ?
เพศ: หญิง
การรับรองความถูกต้อง: เซชกา
วันเกิด: 12 พฤศจิกายน
เผ่าพันธุ์: ซาร์คัซ
[สถานะการติดเชื้อโรคออริพาธี]
ออริพาธีเป็นบวก (ติดเชื้อ) อ้างอิงจากรายงานการตรวจสุขภาพ
[การตรวจร่างกายแบบบูรณาการ]
ความแข็งแรงทางสรีรวิทยา: ดีเยี่ยม
ทักษะการต่อสู้: มาตรฐาน
ปฏิภาณไหวพริบเชิงยุทธวิธี: ปกติ
การผสานเวทออริจิเนียม: ■■
เอกสาร บันทึกจากโอเปอเรเตอร์แผนกโลจิสติกส์
คุณลาสท์ไรท์พังเครื่องฝึกฝนหลายเครื่องระหว่างการทดสอบโดยไม่ได้ตั้งใจ จากมุมมองของแผนกโลจิสติกส์ ขอบเขตความเสียหายที่เธอสร้างขึ้นยังคงอยู่ภายในขอบเขตที่ยอมรับได้ กล่าวโดยสรุปก็คือมีโอเปอเรเตอร์คนอื่นๆ ที่สร้างความเสียหายมากกว่านี้ระหว่างการตรวจสอบประจำวัน ดังนั้น เราจึงอยากถามว่าคุณพอจะช่วยแจ้งให้คุณลาสท์ไรท์ทราบว่าไม่จำเป็นต้องเขียนจดหมายมาขอโทษเรา หรือหลบหน้าสมาชิกในแผนกของเราสำหรับเรื่องนั้นหน่อยได้ไหม
เอกสาร บันทึกบางส่วนที่จำเป็นต้องมีเลเวลของเจ้าพนักงานเพียงพอ
เวทออริจิเนียมของอาเดลไฮด์ควรได้คะแนน [ยอดเยี่ยม] แต่ว่าพอนัคเซเรอร์นี่พยายามควบคุมความตายอย่างน่าอาย ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็เห็นเงาดำปรากฎขึ้นเบื้องหลังม่าน มันให้ความรู้สึกเย็นเยือก ยิ่งใหญ่ และ ... สงบนิ่ง แม้ว่าจะเป็นประสบการณ์ที่ไม่น่าอภิรมย์สักเท่าไหร่ แต่ครูฝึกเมซก็พยายามทำให้ฉันใจเย็นลง... เซชกาพยายามซ่อนอะไรอยู่กันนะ?
ข้อมูลสรุปจากฝ่ายทรัพยากรบุคคล
โอเปอเรเตอร์ลาสท์ไรท์ (ชื่อรหัส: อาเดลไฮด์) เป็นทูตตัวแทนพิเศษของเซชกา เธอทำงานในแผนกเทคนิคผู้เชี่ยวชาญพิเศษตามคำแนะนำจาก "คนสร้างสะพาน" เฟลมมิ่ง ที่ปรึกษาธุรกิจอาวุโสของชั่วโมงแม่มด
หากนี่เป็นครั้งแรกที่คุณได้พบกับลาสท์ไรท์ พยายามทำตัวสบายๆ และเป็นมิตรดีกว่านะ นิ่งเงียบสักครู่หรือหลีกเลี่ยงการเข้าอกเข้าใจและการยอมรับ ลาสท์ไรท์รับมือกับคนแปลกหน้าได้ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ แต่การไปพบเธอพร้อมขนมหรือลูกอมเล็กๆ น้อยๆ จะทำให้เธอไว้ใจคุณมากขึ้น
และได้โปรด ห้ามเข้าไปใกล้เธอตอนที่เธอตื่นตระหนกเพราะนั่นเป็นการกระทำที่อันตรายมากๆ หากเธอเห็นคุณได้รับบาดเจ็บเพราะอุบัติเหตุแบบนี้ อาการตื่นตระหนกของเธอจะยิ่งรุนแรงขึ้น
— มาร์ติน มาร์วิน มาเลน, ผู้ช่วย, แผนก HR, Endfield อินดัสทรีส์
หากนี่เป็นครั้งแรกที่คุณได้พบกับลาสท์ไรท์ พยายามทำตัวสบายๆ และเป็นมิตรดีกว่านะ นิ่งเงียบสักครู่หรือหลีกเลี่ยงการเข้าอกเข้าใจและการยอมรับ ลาสท์ไรท์รับมือกับคนแปลกหน้าได้ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ แต่การไปพบเธอพร้อมขนมหรือลูกอมเล็กๆ น้อยๆ จะทำให้เธอไว้ใจคุณมากขึ้น
และได้โปรด ห้ามเข้าไปใกล้เธอตอนที่เธอตื่นตระหนกเพราะนั่นเป็นการกระทำที่อันตรายมากๆ หากเธอเห็นคุณได้รับบาดเจ็บเพราะอุบัติเหตุแบบนี้ อาการตื่นตระหนกของเธอจะยิ่งรุนแรงขึ้น
— มาร์ติน มาร์วิน มาเลน, ผู้ช่วย, แผนก HR, Endfield อินดัสทรีส์
ไฟล์ 1
"ภารกิจฝึกงานประสบความสำเร็จ เธอมีความมุ่งมั่นมากกว่าที่เราคิด เด็กสาวทำตามคำสั่งทุกตัวอักษร แล้วก็ เราขอให้สำนักงานธุรกิจบอกเรื่องนี้ให้เซชการู้ได้หรือเปล่า: การอ่านข้อความโฆษณาให้สัตว์ร้ายและแองเกลอยฟังไม่ได้ประโยชน์อะไร"
"เราดีใจจริงๆ ที่โอเปอเรเตอร์ลาสท์ไรท์ช่วยเราเก็บกวาดงานทำความสะอาดที่ค่อยๆ สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ว่าจะมีใครช่วยไปบอกเธอได้หรือเปล่าว่าที่นี่เป็นโรงงานแบบบุฟเฟ่ต์น่ะ ถึงจะกินเยอะแค่ไหน แต่ก็ไม่มีใครคิดเงินเพิ่มหรอก"
"สเปรย์ละลายน้ำแข็งฉุกเฉินวางจำหน่ายแล้ว เรามีสินค้าเพียงพอในร้าน เลือกซื้อได้ตามที่คุณต้องการเลย เรารู้ดีว่าลาสท์ไรท์จะปล่อยก๊าซแช่แข็งออกมาตอนที่เธอตกใจ ฉันว่าคงจะดีถ้าทุกคนสามารถหยุดทำให้เธอตื่นตระหนก"
"ลาสท์ไรท์เริ่มเข้ากับผู้ป่วยคนอื่นๆ ที่ศูนย์บำบัดได้แล้ว และเธอเชื่อว่างานอาสาสมัครช่วยให้เธอหายเครียดได้ ลองคิดดูสิ พวก ทำไมเธอถึงรู้สึกเครียดกันล่ะ หืม? ยังไงก็เถอะ อย่าบอกคนไข้ของเรานะว่าลาสท์ไรท์เป็นสัปเหร่อ นี่เป็นเรื่องที่ไม่จำเป็น และเราจะต้องอธิบายอะไรอีกยืดยาวถ้าเรื่องนี้เล็ดลอดออกไป"
......
กระดานข่าวโอเปอเรเตอร์แผนก HR เด็กสาวรู้สึกเครียดและอับอายจนเธอต้องไปหลบอยู่ใกล้ถังขยะ "ใจเย็นๆ สาวน้อย ทุกคนบอกว่าเธอเป็นมิตรและคุยด้วยง่ายมาก"
"เราดีใจจริงๆ ที่โอเปอเรเตอร์ลาสท์ไรท์ช่วยเราเก็บกวาดงานทำความสะอาดที่ค่อยๆ สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ว่าจะมีใครช่วยไปบอกเธอได้หรือเปล่าว่าที่นี่เป็นโรงงานแบบบุฟเฟ่ต์น่ะ ถึงจะกินเยอะแค่ไหน แต่ก็ไม่มีใครคิดเงินเพิ่มหรอก"
"สเปรย์ละลายน้ำแข็งฉุกเฉินวางจำหน่ายแล้ว เรามีสินค้าเพียงพอในร้าน เลือกซื้อได้ตามที่คุณต้องการเลย เรารู้ดีว่าลาสท์ไรท์จะปล่อยก๊าซแช่แข็งออกมาตอนที่เธอตกใจ ฉันว่าคงจะดีถ้าทุกคนสามารถหยุดทำให้เธอตื่นตระหนก"
"ลาสท์ไรท์เริ่มเข้ากับผู้ป่วยคนอื่นๆ ที่ศูนย์บำบัดได้แล้ว และเธอเชื่อว่างานอาสาสมัครช่วยให้เธอหายเครียดได้ ลองคิดดูสิ พวก ทำไมเธอถึงรู้สึกเครียดกันล่ะ หืม? ยังไงก็เถอะ อย่าบอกคนไข้ของเรานะว่าลาสท์ไรท์เป็นสัปเหร่อ นี่เป็นเรื่องที่ไม่จำเป็น และเราจะต้องอธิบายอะไรอีกยืดยาวถ้าเรื่องนี้เล็ดลอดออกไป"
......
กระดานข่าวโอเปอเรเตอร์แผนก HR เด็กสาวรู้สึกเครียดและอับอายจนเธอต้องไปหลบอยู่ใกล้ถังขยะ "ใจเย็นๆ สาวน้อย ทุกคนบอกว่าเธอเป็นมิตรและคุยด้วยง่ายมาก"
ไฟล์ 2
ในช่วงแรก เด็กๆ ที่ถ้ำผู้กล้ามักจะล้อเลียนอาเดลไฮด์อยู่เสมอ ไม่มีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเด็กสาวที่มาจากต่างแดน เธอเป็นคนขี้อาย แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ดูน่าเบื่อ ดูเชื่องช้า และตามการสนทนาไม่เคยทัน ทอม "ตัวโต" เริ่มต้นด้วยการพูดให้ร้ายเธอเสมอ เขาอยากให้เธอออกจากฐานลับของพวกเด็กๆ แต่ในที่สุด ทอมก็ยอมผ่อนปรนด้วยเหตุผลสองข้อ: พวกผู้ใหญ่ต่างก็เคารพพวกแคพรินาที่รับอุปการะอาเดลไฮด์ และถึงแม้ว่าเธอจะมีน้ำตาซึมและสะอึกสะอื้น แต่เธอก็ไม่เคยลืมที่จะกินเปลือกแอปเปิลและใบผักกาดเลย
ทุกอย่างเปลี่ยนไปในฤดูร้อนอันโหดร้ายนั่น ฝนตกกระหน่ำในเดือนมิถุนายน มีน้ำท่วมไปทุกที่ และพวกโจรก็ถูกขับไล่ไปในที่สุดหลังจากการต่อสู้อันดุเดือด เหตุการณ์ครั้งนั้นทิ้งรอยแผลไว้ให้ห้าครอบครัวที่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก เด็กๆ ที่ไม่รู้เรื่องอะไรต้องย้ายตามครอบครัวไปอยู่ย่านชานเมือง และพวกเขาก็เห็นเธออยู่บนเนินเขา อาเดลไฮด์ แต่เธอไม่ใช่หนูน้อยขี้แยที่พวกเขารู้จักอีกต่อไป พวกเขาเห็นเด็กสาวและครอบครัวกำลังทำความสะอาดสุสาน ป้ายหลุมศพ และไว้อาลัยให้กับคนตาย พวกเด็กๆ ไม่รู้เลยว่าทอมจะไม่กลับมาที่ถ้ำผู้กล้าอีกแล้วจนกระทั่งโลงศพถูกฝัง
แทนที่จะกลัว พวกเขากลับตื่นตระหนกและไม่ยอมรับความจริง เด็กๆ ไม่อาจยอมรับกลไกแห่งโชคชะตา และไม่รู้ว่าจะเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปอย่างไร ในเวลานั้นเองที่อาเดลไฮด์วางรูปสลักไม้ที่ดูเรียบง่ายลงบนหลุมศพของทอม มันถูกแกะสลักอย่างหยาบๆ บิดเบี้ยว ไม่สมดุล และมีผิวขรุขระ
"เขาอยากได้รูปแกะสลักอัศวินผู้ยิ่งใหญ่มาโดยตลอด" เด็กสาวกล่าว "นั่นเป็นคำขอสุดท้ายของทอม"
พวกผู้ใหญ่ต่างหลั่งน้ำตากันอีกครั้ง พวกเขาอาลัยให้กับการตายของคนหนุ่มไร้เดียงสา
แต่เด็กๆ กลับพยายามกลั้นหัวเราะเพราะรูปแกะสลักไม่เหมือนอัศวินผู้ยิ่งใหญ่เลยสักนิด
ในท้ายที่สุด พวกเขาก็ทนไม่ไหวและระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
พวกเขาหยิบการ์ดอัศวินออกมาและคุยกันว่าจะทำให้รูปแกะสลักดูเหมือนอัศวินมากขึ้นได้อย่างไร แม้ว่าอาเดลไฮด์จะตามการสนทนาไม่เคยทันและงานแกะสลักก็ตกเป็นหน้าที่ของเหล่าเพื่อนๆ ที่มีความชำนาญมากกว่า แต่เด็กๆ ก็วางรูปแกะสลักใหม่ที่สวยงามกว่าลงในมือของอาเดลไฮด์ เพราะเธอมีหน้าที่เป็นผู้นำครอบครัวของพวกเขาไปสู่ความสงบแห่งสุสานและประกอบพิธีประจำปี
"ทอมอยู่ที่นี่" เด็กสาวกล่าวออกมาทุกปี
ไม่มีใครรู้ว่าอาเดลไฮด์มั่นใจเรื่องนี้หรือรู้เรื่องคำอธิษฐานของทอมได้อย่างไร ไม่มีใครสนว่าเธอจะทำหน้าที่ของเธออย่างไร
ในท้ายที่สุด อาเดลไฮด์ก็ยังเป็นคนเดิม เธอยังคงแสดงความรู้สึกออกมาไม่เป็นเหมือนเดิม ทุกคนที่เธอท้องร้อง เธอจะรู้สึกอับอายมากและเริ่มก้าวเข้าไปหลบใกล้ๆ ถังขยะ แต่เมื่อใดก็ตามที่มีเด็กๆ หน้าใหม่ย้ายเข้ามาในเมืองและเริ่มพูดถึงเด็กสาวประหลาดที่ชอบฮัมเพลงอยู่ในพุ่มไม้ จะมีใครสักคนตบบ่าพวกเขาและเข้าเรื่องราวน่าสนใจให้พวกเขาฟังเสมอ
ทุกอย่างเปลี่ยนไปในฤดูร้อนอันโหดร้ายนั่น ฝนตกกระหน่ำในเดือนมิถุนายน มีน้ำท่วมไปทุกที่ และพวกโจรก็ถูกขับไล่ไปในที่สุดหลังจากการต่อสู้อันดุเดือด เหตุการณ์ครั้งนั้นทิ้งรอยแผลไว้ให้ห้าครอบครัวที่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก เด็กๆ ที่ไม่รู้เรื่องอะไรต้องย้ายตามครอบครัวไปอยู่ย่านชานเมือง และพวกเขาก็เห็นเธออยู่บนเนินเขา อาเดลไฮด์ แต่เธอไม่ใช่หนูน้อยขี้แยที่พวกเขารู้จักอีกต่อไป พวกเขาเห็นเด็กสาวและครอบครัวกำลังทำความสะอาดสุสาน ป้ายหลุมศพ และไว้อาลัยให้กับคนตาย พวกเด็กๆ ไม่รู้เลยว่าทอมจะไม่กลับมาที่ถ้ำผู้กล้าอีกแล้วจนกระทั่งโลงศพถูกฝัง
แทนที่จะกลัว พวกเขากลับตื่นตระหนกและไม่ยอมรับความจริง เด็กๆ ไม่อาจยอมรับกลไกแห่งโชคชะตา และไม่รู้ว่าจะเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปอย่างไร ในเวลานั้นเองที่อาเดลไฮด์วางรูปสลักไม้ที่ดูเรียบง่ายลงบนหลุมศพของทอม มันถูกแกะสลักอย่างหยาบๆ บิดเบี้ยว ไม่สมดุล และมีผิวขรุขระ
"เขาอยากได้รูปแกะสลักอัศวินผู้ยิ่งใหญ่มาโดยตลอด" เด็กสาวกล่าว "นั่นเป็นคำขอสุดท้ายของทอม"
พวกผู้ใหญ่ต่างหลั่งน้ำตากันอีกครั้ง พวกเขาอาลัยให้กับการตายของคนหนุ่มไร้เดียงสา
แต่เด็กๆ กลับพยายามกลั้นหัวเราะเพราะรูปแกะสลักไม่เหมือนอัศวินผู้ยิ่งใหญ่เลยสักนิด
ในท้ายที่สุด พวกเขาก็ทนไม่ไหวและระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
พวกเขาหยิบการ์ดอัศวินออกมาและคุยกันว่าจะทำให้รูปแกะสลักดูเหมือนอัศวินมากขึ้นได้อย่างไร แม้ว่าอาเดลไฮด์จะตามการสนทนาไม่เคยทันและงานแกะสลักก็ตกเป็นหน้าที่ของเหล่าเพื่อนๆ ที่มีความชำนาญมากกว่า แต่เด็กๆ ก็วางรูปแกะสลักใหม่ที่สวยงามกว่าลงในมือของอาเดลไฮด์ เพราะเธอมีหน้าที่เป็นผู้นำครอบครัวของพวกเขาไปสู่ความสงบแห่งสุสานและประกอบพิธีประจำปี
"ทอมอยู่ที่นี่" เด็กสาวกล่าวออกมาทุกปี
ไม่มีใครรู้ว่าอาเดลไฮด์มั่นใจเรื่องนี้หรือรู้เรื่องคำอธิษฐานของทอมได้อย่างไร ไม่มีใครสนว่าเธอจะทำหน้าที่ของเธออย่างไร
ในท้ายที่สุด อาเดลไฮด์ก็ยังเป็นคนเดิม เธอยังคงแสดงความรู้สึกออกมาไม่เป็นเหมือนเดิม ทุกคนที่เธอท้องร้อง เธอจะรู้สึกอับอายมากและเริ่มก้าวเข้าไปหลบใกล้ๆ ถังขยะ แต่เมื่อใดก็ตามที่มีเด็กๆ หน้าใหม่ย้ายเข้ามาในเมืองและเริ่มพูดถึงเด็กสาวประหลาดที่ชอบฮัมเพลงอยู่ในพุ่มไม้ จะมีใครสักคนตบบ่าพวกเขาและเข้าเรื่องราวน่าสนใจให้พวกเขาฟังเสมอ
ไฟล์ 3
นี่เป็นความรู้สึกสับสนครั้งแรกของอาเดลไฮด์
เซชกา สถานพักพิง เมืองหลวงแห่งเวทมนตร์ ศูนย์รวมของพวกซาร์คัซ และจุดรวมตัวของคนพเนจร... มันเป็นเมืองที่มีหลากหลายชื่อ และเธอก็ได้ยินคำร่ำลือมามากมาย อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอลงจากเรือเหาะและก้าวเท้าลงบนเซชกา เธอก็ตระหนักได้ว่า "การบิน" เป็นสิ่งที่ไม่ค่าที่สุดของอาณาจักรประหลาดแห่งนี้
ทั่วทุกหนแห่งดูเหมือนกับงานเทศกาลที่ไม่มีวันจบสิ้น ความโกลาหลล่องลอยอยู่ในอากาศ เตาหลอมที่ประดับประดาไปด้วยของตกแต่งตั้งอยู่ที่จัตุรัสกลางสร้างคลื่นความร้อน เสียงอึกทึกครึกโครม และเสียงหัวเราะออกมามากมาย ถนนทุกสายเต็มไปด้วยร้านค้าและป้ายที่ดูประหลาดตา ผู้คนเดินกระทบไหล่กัน เคี้ยวอาหารขึ้นชื่อที่ท้าทายแม้กระทั่งนักชิมที่รับรสได้ยอดเยี่ยมที่สุด ขณะที่พวกเขาเดินไปตามแนวรูปปั้นยักษ์ที่วางเรียงรายอยู่ไกลๆ มีข่าวลือเรื่องสนามประลองและงานเทศกาลที่มีวัฒนธรรมซาร์คัซ ซึ่งจัดเตรียมขึ้นอย่างพิถีพิถันสำหรับนักท่องเที่ยวเมื่อเซชกาเปิดให้คนนอกเข้ามาเที่ยวชม อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของเมืองแห่งนี้กลับดูไม่ค่อยประสบความสำเร็จสักเท่าไหร่เมื่อเซชกาก็ดูเหมือนสวนสนุกขนาดยักษ์อยู่แล้ว
ท้องของอะเดลไฮด์เริ่มส่งเสียงร้องครืดคราดอีกครั้ง
บางที มันอาจไม่ใช่ความคิดที่ดีที่จะยอมรับคำเชิญของพ่อค้าเร่นั่น เธอเคยได้ยินเรื่องของชั่วโมงแม่มด แต่เธอไม่มีเงินพอที่จะซื้อของจากผู้ผลิตรายนี้เลย เธอแค่ต้องการไม้กวาดเพื่อใช้ขับไล่สัตว์ร้ายที่เข้ามาป้วนเปี้ยนแถวบ้าน เช่นเดียวกับเซชกา แนวคิดเรื่องอาวุธที่ใช้ได้จริงเป็นเรื่องแปลกประหลาดและห่างไกลมาก "แต่ฉันแต่พลิกรถบรรทุกที่พลิกคว่ำเพราะแองเกลอยให้กลับมาวิ่งอยู่บนล้อเองนะ ทำไมถึงมีคนแนะนำงานให้ฉันเพราะเรื่องแค่นี้กันล่ะ?" อเดลไฮด์เริ่มตั้งคำถามในใจ เธอจะสามารถทำอะไรที่นี่ได้บ้าง?
พ่อค้าเร่อยู่ห่างออกไป กำลังจัดการขั้นตอนการลงทะเบียนบางอย่าง สะกดตัวอักษรและคำที่เธอไม่เข้าใจเลยสักนิด เธอจึงตระหนักขึ้นมาได้ว่าเธอไม่รู้เรื่องซาร์คัซเลย ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นหนึ่งในพวกนั้นก็ตาม และนั่นคือทหารรับจ้างผู้เก่งอาจ โกไลแอธ งั้นเหรอ? ชายคนหนึ่งสวมจี้ที่ห้อยระโยงระยางจากใบหู มันมีความหมายอะไรหรือเปล่านะ? ทุกอย่างล้วนแปลกใหม่ไปหมด พ่อค้าเร่อธิบายว่าความหิวโหยของเธอเป็นอีกลักษณะหนึ่งของเผ่าพันธุ์เช่นกัน แต่ถึงรู้ไปก็เท่านั้น ตามมาตรฐานซาร์คัซแล้ว ความดื้อรั้นปฏิเสธที่จะ "กลืนกิน" อาจทำให้เธอเป็นคนที่ไม่น่าจะพูดถึงวัฒนธรรมอันแสนวุ่นวายของเมืองนี้มากที่สุด
ท้องของเธอดังครืดคราดยิ่งกว่าเดิม ทุกครั้งที่เธอรู้สึกหวาดกลัวหรือไร้พลัง จะมีแรงกระตุ้นก่อตัวขึ้นและทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ และครั้งนี้ก็แย่ยิ่งกว่าปกติ หากมีใครถาม เธอควรตอบยังไงดี? คงไม่เหมาะสมที่จะพูดว่า: "ขอโทษนะ ฉันไม่รู้สึกอยากเป็นนัคเซเรอร์"
ยังมีโอกาสที่จะหลบหนีได้ เส้นทางของพ่อค้าเร่ตัดผ่านเมืองและหมู่บ้านอีกหลายแห่ง เธอค่อยหาโอกาสขอโทษทีหลังก็ได้ ตอนนี้ ต้องหาที่ซ่อนและรอให้สายตาที่คอยจับจ้องตลอดข้างทางหายไป...
"เป็นอะไรหรือเปล่า?"
เสียงนั่นทำให้เธอสะดุ้งโหยงและรู้สึกกังวลมากขึ้นไปอีก เด็กหนุ่มเอียงศีรษะ เขาจ้องมองอย่างสงสัยมากกว่าที่จะสับสน: "มีขนมปังกินฟรีอยู่ตรงนั้น แค่บอกทหารยามก่อนที่จะหยิบมาก็พอ แล้วก็มีแผ่นพับรับสมัครงานอยู่ด้วย นั่นก็ฟรีเหมือนกัน"
"ฉัน ... ฉันขอโทษนะ แต่ฉันไม่เป็นไรจริงๆ" เธอพยายามควบคุมจังหวะการหายใจและพูดด้วยเสียงที่เป็นปกติ ไม่สั่นเครือ "ฉันกำลังรอใครคนหนึ่งอยู่น่ะ"
"โอ้ โอเค" เด็กหนุ่มพูด "แต่เธอไม่ต้องกังวลไปหรอก ที่นี่มีโอกาสเยอะแยะเลยล่ะ เธอจะเจอสิ่งที่อยากทำแน่นอน ส่วนฉันต้องใช้เวลาตั้งสองสัปดาห์แน่ะ"
เด็กชายดูเป็นผู้ใหญ่เกินวัยและดูเหมือนจะไม่เชื่อคำพูดของเธอเลย อาเดลไฮด์รู้ดี แต่ก็เลือกที่จะไม่โต้แย้ง ท่าทางของเขาดูเหมือนมีพลังลี้ลับที่คลายความกังวลของเธอ
เขาตบไหล่เธอเบาๆ ก่อนที่จะเดินหายไปในฝูงชน เธอหันไปมอง มันไม่เหมือนกับสถานที่ท่องเที่ยวเลย คนงานเหงื่อโซมทำงานบนนั่งร้าน ขณะที่พ่อค้าขมวดคิ้วและจดคำสั่งของตน กลุ่มคนแต่งตัวหรูหรามีทหารรับจ้างขนาบข้างเดินออกมาจากร้านที่ดูเหมือนกับภัตตาคารอาหารรสเลิศ ทุกคนดูยุ่ง แต่ก็ให้ความรู้สึกผ่อนคลายเหมือนกับเด็กหนุ่มคนนั้น มีโอกาสอยู่มากมายและเธอต้องหาทางให้ได้
เธอเห็นเด็กหนุ่มวิ่งตรงไปที่ทหารรับจ้าง ตะโกนด้วยความโกรธ พร้อมกับกำอาวุธไว้ในมือ เขาดูเหมือนกับเด็กเลี้ยงแกะที่กำลังต้อนฝูงสัตว์ร้ายตัวยักษ์ที่กำลังเมาให้เข้าไปในโรงแรม หางของเด็กหนุ่มสั้นและดูปราดเปรียว ทำให้เธอนึกถึงพ่อแม่บุญธรรมของเธอ
เด็กสาวจำได้ว่าพ่อค้าเร่พูดถึงบางอย่างเกี่ยวกับเรือเหาะ: "เราทำให้มันบินได้เพราะซาร์คัซกำลังเผชิญความยากลำบากกันทุกคน แต่พอมันเริ่มบิน เราก็ตระหนักได้ว่ามีคนอื่นๆ อีกมากมายกำลังลำบากเหมือนกัน ไม่ใช่แค่พวกซาร์คัซ"
ก่อนที่มันจะกลายเป็นเมืองบินได้แห่งการสนุกสนาน เซชกาเคยเป็นด่านหน้าชายแดนมาก่อน ถึงแม้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับตำนานมานับไม่ถ้วนและทำหน้าที่มาหลายอย่าง แต่ก็เป็นด่านหน้าใหม่ที่เผชิญกับสิ่งที่ไม่รู้จักในชายแดนเมื่อมนุษยชาติกระตือรือร้นที่จะบุกเบิกถิ่นที่อยู่ใหม่ ชีวิตพบหนทางอยู่รอดเสมอ ด่านหน้าไม่จำเป็นต้องเป็นบ้านของทุกคน มันแค่ต้องเป็นสถานที่พักพิง เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
ดังนั้น หลังจากตกตะลึงและหวาดกลัวนานกว่าสิบนาที อาเดลไฮด์ก็เริ่มเบนความสนใจไปยังท้องถนน ดวงตาของเธอหยุดจ้องที่เนื้อย่างสต็อกบีสต์กองยักษ์ที่สะท้อนแสงวิบวับจากคราบน้ำมัน
มันเค็มมากจนทำให้หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ
เซชกา สถานพักพิง เมืองหลวงแห่งเวทมนตร์ ศูนย์รวมของพวกซาร์คัซ และจุดรวมตัวของคนพเนจร... มันเป็นเมืองที่มีหลากหลายชื่อ และเธอก็ได้ยินคำร่ำลือมามากมาย อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอลงจากเรือเหาะและก้าวเท้าลงบนเซชกา เธอก็ตระหนักได้ว่า "การบิน" เป็นสิ่งที่ไม่ค่าที่สุดของอาณาจักรประหลาดแห่งนี้
ทั่วทุกหนแห่งดูเหมือนกับงานเทศกาลที่ไม่มีวันจบสิ้น ความโกลาหลล่องลอยอยู่ในอากาศ เตาหลอมที่ประดับประดาไปด้วยของตกแต่งตั้งอยู่ที่จัตุรัสกลางสร้างคลื่นความร้อน เสียงอึกทึกครึกโครม และเสียงหัวเราะออกมามากมาย ถนนทุกสายเต็มไปด้วยร้านค้าและป้ายที่ดูประหลาดตา ผู้คนเดินกระทบไหล่กัน เคี้ยวอาหารขึ้นชื่อที่ท้าทายแม้กระทั่งนักชิมที่รับรสได้ยอดเยี่ยมที่สุด ขณะที่พวกเขาเดินไปตามแนวรูปปั้นยักษ์ที่วางเรียงรายอยู่ไกลๆ มีข่าวลือเรื่องสนามประลองและงานเทศกาลที่มีวัฒนธรรมซาร์คัซ ซึ่งจัดเตรียมขึ้นอย่างพิถีพิถันสำหรับนักท่องเที่ยวเมื่อเซชกาเปิดให้คนนอกเข้ามาเที่ยวชม อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของเมืองแห่งนี้กลับดูไม่ค่อยประสบความสำเร็จสักเท่าไหร่เมื่อเซชกาก็ดูเหมือนสวนสนุกขนาดยักษ์อยู่แล้ว
ท้องของอะเดลไฮด์เริ่มส่งเสียงร้องครืดคราดอีกครั้ง
บางที มันอาจไม่ใช่ความคิดที่ดีที่จะยอมรับคำเชิญของพ่อค้าเร่นั่น เธอเคยได้ยินเรื่องของชั่วโมงแม่มด แต่เธอไม่มีเงินพอที่จะซื้อของจากผู้ผลิตรายนี้เลย เธอแค่ต้องการไม้กวาดเพื่อใช้ขับไล่สัตว์ร้ายที่เข้ามาป้วนเปี้ยนแถวบ้าน เช่นเดียวกับเซชกา แนวคิดเรื่องอาวุธที่ใช้ได้จริงเป็นเรื่องแปลกประหลาดและห่างไกลมาก "แต่ฉันแต่พลิกรถบรรทุกที่พลิกคว่ำเพราะแองเกลอยให้กลับมาวิ่งอยู่บนล้อเองนะ ทำไมถึงมีคนแนะนำงานให้ฉันเพราะเรื่องแค่นี้กันล่ะ?" อเดลไฮด์เริ่มตั้งคำถามในใจ เธอจะสามารถทำอะไรที่นี่ได้บ้าง?
พ่อค้าเร่อยู่ห่างออกไป กำลังจัดการขั้นตอนการลงทะเบียนบางอย่าง สะกดตัวอักษรและคำที่เธอไม่เข้าใจเลยสักนิด เธอจึงตระหนักขึ้นมาได้ว่าเธอไม่รู้เรื่องซาร์คัซเลย ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นหนึ่งในพวกนั้นก็ตาม และนั่นคือทหารรับจ้างผู้เก่งอาจ โกไลแอธ งั้นเหรอ? ชายคนหนึ่งสวมจี้ที่ห้อยระโยงระยางจากใบหู มันมีความหมายอะไรหรือเปล่านะ? ทุกอย่างล้วนแปลกใหม่ไปหมด พ่อค้าเร่อธิบายว่าความหิวโหยของเธอเป็นอีกลักษณะหนึ่งของเผ่าพันธุ์เช่นกัน แต่ถึงรู้ไปก็เท่านั้น ตามมาตรฐานซาร์คัซแล้ว ความดื้อรั้นปฏิเสธที่จะ "กลืนกิน" อาจทำให้เธอเป็นคนที่ไม่น่าจะพูดถึงวัฒนธรรมอันแสนวุ่นวายของเมืองนี้มากที่สุด
ท้องของเธอดังครืดคราดยิ่งกว่าเดิม ทุกครั้งที่เธอรู้สึกหวาดกลัวหรือไร้พลัง จะมีแรงกระตุ้นก่อตัวขึ้นและทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ และครั้งนี้ก็แย่ยิ่งกว่าปกติ หากมีใครถาม เธอควรตอบยังไงดี? คงไม่เหมาะสมที่จะพูดว่า: "ขอโทษนะ ฉันไม่รู้สึกอยากเป็นนัคเซเรอร์"
ยังมีโอกาสที่จะหลบหนีได้ เส้นทางของพ่อค้าเร่ตัดผ่านเมืองและหมู่บ้านอีกหลายแห่ง เธอค่อยหาโอกาสขอโทษทีหลังก็ได้ ตอนนี้ ต้องหาที่ซ่อนและรอให้สายตาที่คอยจับจ้องตลอดข้างทางหายไป...
"เป็นอะไรหรือเปล่า?"
เสียงนั่นทำให้เธอสะดุ้งโหยงและรู้สึกกังวลมากขึ้นไปอีก เด็กหนุ่มเอียงศีรษะ เขาจ้องมองอย่างสงสัยมากกว่าที่จะสับสน: "มีขนมปังกินฟรีอยู่ตรงนั้น แค่บอกทหารยามก่อนที่จะหยิบมาก็พอ แล้วก็มีแผ่นพับรับสมัครงานอยู่ด้วย นั่นก็ฟรีเหมือนกัน"
"ฉัน ... ฉันขอโทษนะ แต่ฉันไม่เป็นไรจริงๆ" เธอพยายามควบคุมจังหวะการหายใจและพูดด้วยเสียงที่เป็นปกติ ไม่สั่นเครือ "ฉันกำลังรอใครคนหนึ่งอยู่น่ะ"
"โอ้ โอเค" เด็กหนุ่มพูด "แต่เธอไม่ต้องกังวลไปหรอก ที่นี่มีโอกาสเยอะแยะเลยล่ะ เธอจะเจอสิ่งที่อยากทำแน่นอน ส่วนฉันต้องใช้เวลาตั้งสองสัปดาห์แน่ะ"
เด็กชายดูเป็นผู้ใหญ่เกินวัยและดูเหมือนจะไม่เชื่อคำพูดของเธอเลย อาเดลไฮด์รู้ดี แต่ก็เลือกที่จะไม่โต้แย้ง ท่าทางของเขาดูเหมือนมีพลังลี้ลับที่คลายความกังวลของเธอ
เขาตบไหล่เธอเบาๆ ก่อนที่จะเดินหายไปในฝูงชน เธอหันไปมอง มันไม่เหมือนกับสถานที่ท่องเที่ยวเลย คนงานเหงื่อโซมทำงานบนนั่งร้าน ขณะที่พ่อค้าขมวดคิ้วและจดคำสั่งของตน กลุ่มคนแต่งตัวหรูหรามีทหารรับจ้างขนาบข้างเดินออกมาจากร้านที่ดูเหมือนกับภัตตาคารอาหารรสเลิศ ทุกคนดูยุ่ง แต่ก็ให้ความรู้สึกผ่อนคลายเหมือนกับเด็กหนุ่มคนนั้น มีโอกาสอยู่มากมายและเธอต้องหาทางให้ได้
เธอเห็นเด็กหนุ่มวิ่งตรงไปที่ทหารรับจ้าง ตะโกนด้วยความโกรธ พร้อมกับกำอาวุธไว้ในมือ เขาดูเหมือนกับเด็กเลี้ยงแกะที่กำลังต้อนฝูงสัตว์ร้ายตัวยักษ์ที่กำลังเมาให้เข้าไปในโรงแรม หางของเด็กหนุ่มสั้นและดูปราดเปรียว ทำให้เธอนึกถึงพ่อแม่บุญธรรมของเธอ
เด็กสาวจำได้ว่าพ่อค้าเร่พูดถึงบางอย่างเกี่ยวกับเรือเหาะ: "เราทำให้มันบินได้เพราะซาร์คัซกำลังเผชิญความยากลำบากกันทุกคน แต่พอมันเริ่มบิน เราก็ตระหนักได้ว่ามีคนอื่นๆ อีกมากมายกำลังลำบากเหมือนกัน ไม่ใช่แค่พวกซาร์คัซ"
ก่อนที่มันจะกลายเป็นเมืองบินได้แห่งการสนุกสนาน เซชกาเคยเป็นด่านหน้าชายแดนมาก่อน ถึงแม้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับตำนานมานับไม่ถ้วนและทำหน้าที่มาหลายอย่าง แต่ก็เป็นด่านหน้าใหม่ที่เผชิญกับสิ่งที่ไม่รู้จักในชายแดนเมื่อมนุษยชาติกระตือรือร้นที่จะบุกเบิกถิ่นที่อยู่ใหม่ ชีวิตพบหนทางอยู่รอดเสมอ ด่านหน้าไม่จำเป็นต้องเป็นบ้านของทุกคน มันแค่ต้องเป็นสถานที่พักพิง เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
ดังนั้น หลังจากตกตะลึงและหวาดกลัวนานกว่าสิบนาที อาเดลไฮด์ก็เริ่มเบนความสนใจไปยังท้องถนน ดวงตาของเธอหยุดจ้องที่เนื้อย่างสต็อกบีสต์กองยักษ์ที่สะท้อนแสงวิบวับจากคราบน้ำมัน
มันเค็มมากจนทำให้หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ
ไฟล์ 4
"ทำไมเหรอ?"
ที่ปรึกษาธุรกิจอาวุโสในตำนานของเซชกา หนึ่งในผู้จัดการแบรนด์ชั้นนำของชั่วโมงแม่มด พ่อค้าชาวซาร์คัซผู้ตกต่ำ "คนสร้างสะพาน" เฟลมมิ่ง ต้องผงะเพราะคำถามง่ายๆ ข้อนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่ทันตั้งตัว แต่เฟลมมิ่งก็กลับมามีท่าทีสงบได้อย่างรวดเร็ว เขาขยับเนคไทให้เข้าสู่ และเริ่มนับดาวขณะที่เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการคุยเล่น
เจ้าแมวที่ยืนอยู่ข้างหน้าทำให้เขารู้สึกประหม่าอย่างน่าประหลาด หลังจากคืนหิมะตกคืนนั้น
"อะแฮ่ม สิ่งสำคัญอันดับแรก... พวกเราขอขอบคุณ Endfield จริงๆ ที่ยอมรับในตัวอาเดลไฮด์ เซชกาขอแสดงความซาบซึ้งจากใจจริง"
"เยี่ยม แสดงว่าคุณยอมจ่ายเงินค่าอาหารเพิ่มเติมของเธอ ใช่ไหม?"
"วางใจเถอะ การส่งเธอไปที่ Endfield ถือเป็นการขาดทุนทางธุรกิจ"
"โอ้ คุณมีสโลแกนสำหรับลาสท์ไรท์ ... เจ้าหญิงแห่งศาลสงคราม ใช่ไหม? เสียงดังและน่าสนใจ ต้องทำกำไรให้คุณได้แน่ๆ เลย"
เฟลมมิ่งหัวเราะ เขามักจะหัวเราะเพื่อเป็นการรับมือคู่ต่อสู้บนโต๊ะเจรจา แต่ในครั้งนี้ เขาหัวเราะเพื่อให้ได้พักหายใจบ้าง
M3 ไม่ได้สนใจนิสัยแปลกประหลาดของเฟลมมิ่ง สายตาของเธอจับจ้องไปที่อาเดลไฮด์ ซึ่งนั่งแสดงท่าทีอึดอัดอยู่นอกสำนักงาน ลาสท์ไรท์นั่นเอง เฟลมมิ่งสัมผัสได้ถึงความสงสัยของ M3 เขาไม่พลาดคว้าโอกาสดึงประเด็นกลับมาที่ข้อเสนอของตน
"คุณคิดยังไงกับคุณลาสท์ไรท์เหรอ?"
"ฉันคิดว่าเธอกำลังหิว" M3 กล่าวโดยไม่ละสายตาจากเด็กสาวที่กำลังพูดถึง เฟลมมิ่งพยายามนึกถึงเรื่องต่างๆ มีข่าวลือเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเจ้าแมวกับแหล่งที่มาของคาซเดล และเธอก็แทบไม่เคยสนใจผู้มีพรสวรรค์ที่เขาแนะนำมากเท่านี้มาก่อนเลย "คุณปล่อยให้เด็กสาวตัวน้อยแบบนี้หิวโหยได้ยังไง?"
"ฉันสาบานได้เลย..."
"ฉันว่าคุณต้องจ่ายค่าอาหารเพิ่มเติมให้กับ Endfield อินดัสทรีส์เราน่าจะตกลงค่าใช้จ่ายส่วนนี้ไว้สัก..."
"ฉัน *สาบานเลย* ว่าแบบนี้ดีที่สุดแล้ว!"
เฟลมมิ่งตระหนักได้ทันทีว่าเขาทำพลาดเข้าซะแล้ว คู่เจรจาของเขากำลังพยายามทำให้สถานการณ์ยุ่งยากขึ้น ไม่สิ เธอแค่พูดเล่นแค่นั้นเอง ทำไมเขาถึงหัวร้อนขึ้นมาได้นะ?
"แล้วทำไมถึงต้องเป็นแบบนั้นด้วยล่ะ?"
"อืม... คุณก็รู้ดีนี่ว่านัคเซเรอร์ในสุสานมีนิสัย ‘ขี้อายในการดูดกลืน’ อย่างสุดขั้ว... เธอปฏิเสธที่จะสัมผัสความตายของคนอื่นอยู่เสมอ ความหิวโหยของเธอเป็นแค่ผลกระทบตามธรรมชาติเท่านั้น"
"ไม่ ไม่ใช่หรอกนะ... คุณเข้าใจผิดแล้ว..."
M3 ยังคงพูดด้วยน้ำเสียสงวนท่าทีและผ่อนคลาย แต่สถานการณ์ก็ยังไม่ได้เลวร้ายที่สุดสำหรับเฟลมมิ่ง เรื่องที่ทำให้เขาเครียดก็คือเธอไม่เผยรอยยิ้มเลยตั้งแต่ที่เข้าขึ้นมาบนตี้เจียง
"คุณรู้จักพวกซาร์คัซ เนื้อย่างมากแค่ไหนก็เติมเต็มความหิวกระหายของวิญญาณที่ว่างเปล่าได้หรอก"
"วิญญาณเหรอ? คุณเชื่อเรื่องวิญญาณด้วยเหรอ?"
"อะแฮ่ม... ชาวซาร์คัซทุกคนที่ได้ประโยชน์จากความคุ้มครองของดวงวิญญาณจำนวนมหาศาลที่เชื่อในตัวพวกเขา"
"ฉันมั่นใจว่าดวงวิญญาณจะต้องดีใจที่ได้รู้เรื่องนี้แน่" M3 ละสายตาจากเด็กสาวในที่สุด เธอลังเล ซึ่งเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ยาก แต่เฟลมมิ่งไม่คิดว่านั่นเป็นสัญญาณที่ดี "แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม"
"ฉันเข้าใจ... เรื่องมันเกิดขึ้นมานานกว่าศตวรรษแล้ว ถึงยังไง อาเดลไฮด์ก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อายุสิบเจ็ดหรือสิบแปดปีเท่านั้น"
"ใช่ แล้วทำไมกัน?"
เฟลมมิ่งเก็บรอยยิ้มอันขมขื่นไว้ในใจ อย่างไรก็ดี เขาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับคำถามข้อนี้โดยตรง
"ฉันไม่รู้ แต่ก็อย่างที่คุณพูด ... เธอกำลังหิวมาก"
"ถึงแม้ ‘เจ้านั่น’ จะคอยติดตามเธออยู่งั้นเหรอ? นั่นเป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย"
เฟลมมิ่งรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย "ฉันแปลกใจนะที่มีเรื่องที่คุณไม่รู้อยู่ด้วย"
เฟลมมิ่งรู้สึกเสียใจขึ้นมาทันทีตอนที่คำพูดพวกนั้นเล็ดลอดออกจากปากของเขา โชคดีที่ M3 ไม่อยู่ในอารมณ์ผ่อนคลายที่จะมองว่าคำพูดของเขาเป็นการยั่วยุ
"ดินแดนกว้างใหญ่ล่มสลายภายใต้เงามือของเธอ ฤดูหนาวที่ยาวนานนับพันปีจะมาเยือนตามบัญชาของเธอ แต่เธอก็ยังหิวโหยอยู่ตลอดเวลา"
"มันคือเลือด เราเคยเจอกับนัคเซเรอร์คนอื่นๆ มีคนตายเกิดขึ้นบนดาวดวงนี้มากมายทุกวันนี้ พวกเขาไม่อยากเห็นศาลสงครามเกิดขึ้นอีกครั้งโดยไม่มีสัญญาณเตือน แต่ว่า ... เด็กคนนี้เป็นข้อยกเว้นที่ชัดเจน เธอไม่ได้ ‘กลืนกิน’ เพราะเธอเคารพเพื่อนๆ คนส่งสาร และทหารทุกคนที่เสียชีวิตในสนามรบ เธอแค่ทำแบบนั้นไม่ได้ อันที่จริง เธอปฏิเสธที่จะทำแบบนั้น"
"แล้วทำไมพลังของเธอถึง..."
"‘ถึงแม้เธอจะไม่ได้กลืนกินความตายเพื่อทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น แต่ความตายก็ยังคงเต็มใจช่วยเหลือเธอ’ เพื่อนกินเนื้อของเวนดิโก้ให้ผลการประเมินนี่มา"
"...เนซซาเลมคงจะตื่นเต้นมาก ถ้าเขาอยู่ที่นี่ด้วย"
"แต่นั่นก็หมายความว่าเด็กคนนี้มีโชคชะตาต้องแบกรับภาระที่ไม่ควรจะตกเป็นของเธอ"
"ฉันคิดว่านี่คือเหตุผลที่แท้จริงที่คุณแนะนำเธอให้กับ Endfield"
"ถ้าอาเดลไฮด์อยากเลือกทางเดินของตัวเอง ฉันเชื่อว่า Endfield อินดัสทรีส์จะเป็นผู้นำทางที่ดีที่สุดของเธอ"
M3 ผงะไปอย่างเห็นได้ชัด เฟลมมิ่งเองก็ตะลึงกับการตอบสนองของเธอเหมือนกัน เขารู้ว่า M3 คาดไม่ถึงว่าเขาจะให้ ... คำตอบที่นุ่มนวลและเห็นอกเห็นใจ อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่คิดว่า M3 จะมองตัวเขาแย่แบบนั้นเช่นกัน นี่เป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับพ่อค้าและที่ปรึกษา
"เอาล่ะ เฟลมมิ่ง ... บางที คุณอาจใจดีกว่าที่ฉันคิด"
คำพูดพวกนั้นทำให้ความมั่นใจของเฟลมมิ่งกลับมา
"และนั่นก็เป็นการประเมินบุคคลที่ใจดีที่สุดของคุณตลอดเวลาหลายปีที่เรารู้จักกันมาเหมือนกัน คุณ M3"
M3 ถอนหายใจ ดูเหมือนว่าเธอจะแสดงท่าทีผ่อนคลายออกมาได้ในที่สุด "เอาล่ะ คุณอยากให้ Endfield ปฏิบัติกับเธอยังไงล่ะ?"
"ตามปกติ" เฟลมมิ่งยิ้มจากก้นบึ้งหัวใจเป็นครั้งแรกในการเจรจาครั้งนี้ "ปล่อยให้เธอทำสิ่งที่อยากทำ เหมือนกับเด็กทั่วไป ปล่อยให้เธอใช้ชีวิต หาเรื่องใส่ตัว เติบโต และทำงานเลี้ยงตัวเอง มันคงจะวิเศษมาก ถ้าเธอได้พบเพื่อนใหม่ๆ และค้นพบเป้าหมายของตัวเธอเอง..."
"ทำเหมือนเธอเป็นลูกแท้ๆ ของคุณเลยนะ?"
"ฮะ ฉันเนี่ยนะ? สายเลือดของฉันต่ำต้อยเกินไปสำหรับเธอเสียอีก" เฟลมมิ่งทอดสายตาไปมองหน้าต่าง อาเดลไฮด์เริ่มไม่สบายใจแล้วเพราะโอเปอเรเตอร์ Endfield คนอื่นๆ พยายามเข้าไปพูดคุยกับเธอ
"แต่ก่อนที่ทาลอส-II จะบีบบังคับให้มนุษยชาติต้องสูญพันธุ์ ก่อนที่ความตายจะขึ้นนั่งบนบัลลังก์อาบเลือด และก่อนที่ราชวงศ์นัคเซเรอร์ใหม่จะปรากฏตัวขึ้นบนดาวดวงนี้ ... เธอก็เป็นแค่เด็กสาวซาร์คัซที่ขี้อายนิดหน่อยเท่านั้น"
ที่ปรึกษาธุรกิจอาวุโสในตำนานของเซชกา หนึ่งในผู้จัดการแบรนด์ชั้นนำของชั่วโมงแม่มด พ่อค้าชาวซาร์คัซผู้ตกต่ำ "คนสร้างสะพาน" เฟลมมิ่ง ต้องผงะเพราะคำถามง่ายๆ ข้อนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่ทันตั้งตัว แต่เฟลมมิ่งก็กลับมามีท่าทีสงบได้อย่างรวดเร็ว เขาขยับเนคไทให้เข้าสู่ และเริ่มนับดาวขณะที่เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการคุยเล่น
เจ้าแมวที่ยืนอยู่ข้างหน้าทำให้เขารู้สึกประหม่าอย่างน่าประหลาด หลังจากคืนหิมะตกคืนนั้น
"อะแฮ่ม สิ่งสำคัญอันดับแรก... พวกเราขอขอบคุณ Endfield จริงๆ ที่ยอมรับในตัวอาเดลไฮด์ เซชกาขอแสดงความซาบซึ้งจากใจจริง"
"เยี่ยม แสดงว่าคุณยอมจ่ายเงินค่าอาหารเพิ่มเติมของเธอ ใช่ไหม?"
"วางใจเถอะ การส่งเธอไปที่ Endfield ถือเป็นการขาดทุนทางธุรกิจ"
"โอ้ คุณมีสโลแกนสำหรับลาสท์ไรท์ ... เจ้าหญิงแห่งศาลสงคราม ใช่ไหม? เสียงดังและน่าสนใจ ต้องทำกำไรให้คุณได้แน่ๆ เลย"
เฟลมมิ่งหัวเราะ เขามักจะหัวเราะเพื่อเป็นการรับมือคู่ต่อสู้บนโต๊ะเจรจา แต่ในครั้งนี้ เขาหัวเราะเพื่อให้ได้พักหายใจบ้าง
M3 ไม่ได้สนใจนิสัยแปลกประหลาดของเฟลมมิ่ง สายตาของเธอจับจ้องไปที่อาเดลไฮด์ ซึ่งนั่งแสดงท่าทีอึดอัดอยู่นอกสำนักงาน ลาสท์ไรท์นั่นเอง เฟลมมิ่งสัมผัสได้ถึงความสงสัยของ M3 เขาไม่พลาดคว้าโอกาสดึงประเด็นกลับมาที่ข้อเสนอของตน
"คุณคิดยังไงกับคุณลาสท์ไรท์เหรอ?"
"ฉันคิดว่าเธอกำลังหิว" M3 กล่าวโดยไม่ละสายตาจากเด็กสาวที่กำลังพูดถึง เฟลมมิ่งพยายามนึกถึงเรื่องต่างๆ มีข่าวลือเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเจ้าแมวกับแหล่งที่มาของคาซเดล และเธอก็แทบไม่เคยสนใจผู้มีพรสวรรค์ที่เขาแนะนำมากเท่านี้มาก่อนเลย "คุณปล่อยให้เด็กสาวตัวน้อยแบบนี้หิวโหยได้ยังไง?"
"ฉันสาบานได้เลย..."
"ฉันว่าคุณต้องจ่ายค่าอาหารเพิ่มเติมให้กับ Endfield อินดัสทรีส์เราน่าจะตกลงค่าใช้จ่ายส่วนนี้ไว้สัก..."
"ฉัน *สาบานเลย* ว่าแบบนี้ดีที่สุดแล้ว!"
เฟลมมิ่งตระหนักได้ทันทีว่าเขาทำพลาดเข้าซะแล้ว คู่เจรจาของเขากำลังพยายามทำให้สถานการณ์ยุ่งยากขึ้น ไม่สิ เธอแค่พูดเล่นแค่นั้นเอง ทำไมเขาถึงหัวร้อนขึ้นมาได้นะ?
"แล้วทำไมถึงต้องเป็นแบบนั้นด้วยล่ะ?"
"อืม... คุณก็รู้ดีนี่ว่านัคเซเรอร์ในสุสานมีนิสัย ‘ขี้อายในการดูดกลืน’ อย่างสุดขั้ว... เธอปฏิเสธที่จะสัมผัสความตายของคนอื่นอยู่เสมอ ความหิวโหยของเธอเป็นแค่ผลกระทบตามธรรมชาติเท่านั้น"
"ไม่ ไม่ใช่หรอกนะ... คุณเข้าใจผิดแล้ว..."
M3 ยังคงพูดด้วยน้ำเสียสงวนท่าทีและผ่อนคลาย แต่สถานการณ์ก็ยังไม่ได้เลวร้ายที่สุดสำหรับเฟลมมิ่ง เรื่องที่ทำให้เขาเครียดก็คือเธอไม่เผยรอยยิ้มเลยตั้งแต่ที่เข้าขึ้นมาบนตี้เจียง
"คุณรู้จักพวกซาร์คัซ เนื้อย่างมากแค่ไหนก็เติมเต็มความหิวกระหายของวิญญาณที่ว่างเปล่าได้หรอก"
"วิญญาณเหรอ? คุณเชื่อเรื่องวิญญาณด้วยเหรอ?"
"อะแฮ่ม... ชาวซาร์คัซทุกคนที่ได้ประโยชน์จากความคุ้มครองของดวงวิญญาณจำนวนมหาศาลที่เชื่อในตัวพวกเขา"
"ฉันมั่นใจว่าดวงวิญญาณจะต้องดีใจที่ได้รู้เรื่องนี้แน่" M3 ละสายตาจากเด็กสาวในที่สุด เธอลังเล ซึ่งเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ยาก แต่เฟลมมิ่งไม่คิดว่านั่นเป็นสัญญาณที่ดี "แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม"
"ฉันเข้าใจ... เรื่องมันเกิดขึ้นมานานกว่าศตวรรษแล้ว ถึงยังไง อาเดลไฮด์ก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อายุสิบเจ็ดหรือสิบแปดปีเท่านั้น"
"ใช่ แล้วทำไมกัน?"
เฟลมมิ่งเก็บรอยยิ้มอันขมขื่นไว้ในใจ อย่างไรก็ดี เขาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับคำถามข้อนี้โดยตรง
"ฉันไม่รู้ แต่ก็อย่างที่คุณพูด ... เธอกำลังหิวมาก"
"ถึงแม้ ‘เจ้านั่น’ จะคอยติดตามเธออยู่งั้นเหรอ? นั่นเป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย"
เฟลมมิ่งรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย "ฉันแปลกใจนะที่มีเรื่องที่คุณไม่รู้อยู่ด้วย"
เฟลมมิ่งรู้สึกเสียใจขึ้นมาทันทีตอนที่คำพูดพวกนั้นเล็ดลอดออกจากปากของเขา โชคดีที่ M3 ไม่อยู่ในอารมณ์ผ่อนคลายที่จะมองว่าคำพูดของเขาเป็นการยั่วยุ
"ดินแดนกว้างใหญ่ล่มสลายภายใต้เงามือของเธอ ฤดูหนาวที่ยาวนานนับพันปีจะมาเยือนตามบัญชาของเธอ แต่เธอก็ยังหิวโหยอยู่ตลอดเวลา"
"มันคือเลือด เราเคยเจอกับนัคเซเรอร์คนอื่นๆ มีคนตายเกิดขึ้นบนดาวดวงนี้มากมายทุกวันนี้ พวกเขาไม่อยากเห็นศาลสงครามเกิดขึ้นอีกครั้งโดยไม่มีสัญญาณเตือน แต่ว่า ... เด็กคนนี้เป็นข้อยกเว้นที่ชัดเจน เธอไม่ได้ ‘กลืนกิน’ เพราะเธอเคารพเพื่อนๆ คนส่งสาร และทหารทุกคนที่เสียชีวิตในสนามรบ เธอแค่ทำแบบนั้นไม่ได้ อันที่จริง เธอปฏิเสธที่จะทำแบบนั้น"
"แล้วทำไมพลังของเธอถึง..."
"‘ถึงแม้เธอจะไม่ได้กลืนกินความตายเพื่อทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น แต่ความตายก็ยังคงเต็มใจช่วยเหลือเธอ’ เพื่อนกินเนื้อของเวนดิโก้ให้ผลการประเมินนี่มา"
"...เนซซาเลมคงจะตื่นเต้นมาก ถ้าเขาอยู่ที่นี่ด้วย"
"แต่นั่นก็หมายความว่าเด็กคนนี้มีโชคชะตาต้องแบกรับภาระที่ไม่ควรจะตกเป็นของเธอ"
"ฉันคิดว่านี่คือเหตุผลที่แท้จริงที่คุณแนะนำเธอให้กับ Endfield"
"ถ้าอาเดลไฮด์อยากเลือกทางเดินของตัวเอง ฉันเชื่อว่า Endfield อินดัสทรีส์จะเป็นผู้นำทางที่ดีที่สุดของเธอ"
M3 ผงะไปอย่างเห็นได้ชัด เฟลมมิ่งเองก็ตะลึงกับการตอบสนองของเธอเหมือนกัน เขารู้ว่า M3 คาดไม่ถึงว่าเขาจะให้ ... คำตอบที่นุ่มนวลและเห็นอกเห็นใจ อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่คิดว่า M3 จะมองตัวเขาแย่แบบนั้นเช่นกัน นี่เป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับพ่อค้าและที่ปรึกษา
"เอาล่ะ เฟลมมิ่ง ... บางที คุณอาจใจดีกว่าที่ฉันคิด"
คำพูดพวกนั้นทำให้ความมั่นใจของเฟลมมิ่งกลับมา
"และนั่นก็เป็นการประเมินบุคคลที่ใจดีที่สุดของคุณตลอดเวลาหลายปีที่เรารู้จักกันมาเหมือนกัน คุณ M3"
M3 ถอนหายใจ ดูเหมือนว่าเธอจะแสดงท่าทีผ่อนคลายออกมาได้ในที่สุด "เอาล่ะ คุณอยากให้ Endfield ปฏิบัติกับเธอยังไงล่ะ?"
"ตามปกติ" เฟลมมิ่งยิ้มจากก้นบึ้งหัวใจเป็นครั้งแรกในการเจรจาครั้งนี้ "ปล่อยให้เธอทำสิ่งที่อยากทำ เหมือนกับเด็กทั่วไป ปล่อยให้เธอใช้ชีวิต หาเรื่องใส่ตัว เติบโต และทำงานเลี้ยงตัวเอง มันคงจะวิเศษมาก ถ้าเธอได้พบเพื่อนใหม่ๆ และค้นพบเป้าหมายของตัวเธอเอง..."
"ทำเหมือนเธอเป็นลูกแท้ๆ ของคุณเลยนะ?"
"ฮะ ฉันเนี่ยนะ? สายเลือดของฉันต่ำต้อยเกินไปสำหรับเธอเสียอีก" เฟลมมิ่งทอดสายตาไปมองหน้าต่าง อาเดลไฮด์เริ่มไม่สบายใจแล้วเพราะโอเปอเรเตอร์ Endfield คนอื่นๆ พยายามเข้าไปพูดคุยกับเธอ
"แต่ก่อนที่ทาลอส-II จะบีบบังคับให้มนุษยชาติต้องสูญพันธุ์ ก่อนที่ความตายจะขึ้นนั่งบนบัลลังก์อาบเลือด และก่อนที่ราชวงศ์นัคเซเรอร์ใหม่จะปรากฏตัวขึ้นบนดาวดวงนี้ ... เธอก็เป็นแค่เด็กสาวซาร์คัซที่ขี้อายนิดหน่อยเท่านั้น"
ภาพวาด
เขินๆ อย่าแตะ
ดอกไม้ที่หยุดนิ่ง
น้ำค้างแรกผลิบาน